ای مرغهای طوفان! پروازتان بلند
آرامش گلوله سربی را
در خون خویشتن
اینگونه عاشقانه پذیرفتید،
این گونه مهربان.
زانسوی خواب مرداب،آوازتان بلند.
می خواهم از نسیم بپرسم:
بی جزرومدّ قلب شما،
آه،
دریا چگونه می تپد امروز؟
ای مرغهای طوفان!پروازتان بلند
دیدارتان:ترنّم بودن
بدرودتان:شکوه سرودن
تاریختان بلند و سرافراز:
آنسان که گشت نام سرِ دار
زان یار باستانی همرازتان بلند.
«شفیعی کدکنی»
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing