جنبش سیاهکَل
قیام سیاهکل به یورش مسلحانهی سازمان چریکهای فدایی خلق ایران به پاسگاه ژاندارمری سیاهکل در تاریخ ۱۹ بهمن ۱۳۴۹، گفته میشود. هدف آزاد کردن یکی از اعضا بود. در درگیریها، چندین نیروی ژاندارمری و ارتش، به همراه دو چریک فدایی کشته شدند. ده نفر دیگر از چریکهای شرکت کننده در این یورش، دستگیر و اعدام شدند. از مجموع اعضای ۲۲ نفری گروه جنگل، فقط ۵ نفر از آنها باقی ماندند که در ۱۸ فروردین ۱۳۵۰ دست به ترور رئیس دادرسی ارتش در تهران زدند.
این جنبش باور ضربهپذیر بودن نظام شاهنشاهی از طریق مبارزهٔ مسلحانه را تقویت نمود و نشان داد گروه کوچکی از افراد مصمم میتواند کل رژیم پهلوی را به هراس افکنند. روز ۱۹ بهمن روز قیام سیاهکل در تاریخ ایران روز پیدایش جنبش چریکی محسوب میشود. حکومت وقت پس از اعدامها، تبلیغات وسیعی به منظور جوسازی علیه چریکها به راه انداخت و حتی ۵۱ تن از دانشجویان چپگرا را که ارتباطی با فداییان نداشتند در تهران بازداشت کرد و دانشگاهها را یک هفته تعطیل اعلام نمود. کنفدراسیون دانشجویان ایرانی خارج از کشور را به عنوان توطئه بینالمللی، غیرقانونی اعلام کرد.
@designmanufacturing