کابوس بازگشت طالبان
امیر پسنده پور، دانش آموخته روابط دیپلماتیک
پیشروی طالبان و تصرف بخش عمده‌ای از خاک افغانستان این روزها بیش از پیش زنگ خطر بازگشت و استقرار دوباره یک حکومت تندرو و ستیزه جو را در افغانستان را به صدا درآورده است. واکاوی عرصه سیاسی از هم گسیخته افغانستان و همچنین احتمال سقوط پایتخت به دست طالبان ریشه در تفکرات دموکراتهای کاخ سفید دارد.چرا که اوباما در سالهای آخر حضور خود در کاخ سفید با این استدلال که حدف القاعده از پهنه خاک افغانستان اولویت ایالات متحده بوده و طالبان در درجه کمتری از اهمیت قرار دارد نسبت به خروج نیروهای نظامی ایالات متحده پافشاری می‌کرد و حالا امروز معاون وقت او که در مسند ریاست جمهوری ایالات متحده قرار گرفته است با خروج نیروهای نظامی ایالات متحده پایبندی خود را به این تفکر عملا اثبات کرده است. دونالد ترامپ هم تصمیم به خروج نیروهای نظامی آمریکا از افغانستان را داشت ولیکن به علت گزارش ژنرالهای ارتش امریکا از این امر منصرف شد و آن را به تاخیر انداخت.
چرا طالبان سریع پیشرفت؟
آنچه مسلم است هویت های سیاسی در افغانستان درتقسیم قدرت و نقش بازیگران موثر نیستند. بلکه هویت های قومی است که تصمیم گیرنده است. برهمین اساس زلمای خلیل زاد نماینده ایالات متحده در مذاکرات صلح افغانستان با اصرار بر تقویت موضع پشتون ها و همچنین امضای قرارداد با طالبان رسما هویت سیاسی این جریان سیاسی را تایید کرد و به این شبه گروه نظامی اعتماد به نفسی بخشید که آنها امروز و اکنون با تکیه بر این اعتماد به نفس و همچنین توانایی لجستیکی- نظامی خود در اشراف به ۶۰ درصد راههای مواصلاتی مهم افغانستان تصمیم به پیشروی نظامی و فتح شهر به شهر بگیرد. به همین دلیل در قسمت های پشتون نشین شاهد هیچ گونه مقاومت از سوی نیروهای مردمی نبودیم. قطعا عدم همگرایی و همراهی با دولت مرکزی به علت احساس تبیعیض قومی که پشتون ها به آن باور دارند از عوامل مهم همراهی با طالبان در اشغال سرزمین های جنوب افغانستان است. اما در نقطه مقابل در تخار و خواجه بهاءالدین که ساکنان آن تاجیک و فارسی زبانند، به تبعیت از سیاق مالوف احمد شاه مسعود و از آنجا که همه مردم در خانه هایشان مسلح به سلاح بودند با مقاومت جانانه، تهاجم طالبان را پس زدند.
🔹اشرف غنی این روزها با انتصاب بسم الله محمدی (از پیروان مکتب احمدشاه مسعود) به عنوان سرپرست وزارت دفاع، نسبت به تقویت نیروهای مردمی و ایجاد انگیزه برای آنها حرکت موثری انجام داده است.البته که تشکیل میلیشیاهای نظامی شاید امروز در دفع تهاجمات طالبان بسیار موثر عمل کند اما همین گروهها در آینده وحدت فرماندهی دولت مرکزی را تهدید خواهد کرد. اما سفر غیر مترقبه رئیس جمهور و عبدالله عبدالله به آمریکا به دعوت بایدن، به جهت اتخاذ تدبیر و تصمیم برای برون رفت از بحران فعلی قدری به لحاظ ماهیتی با رفتار امریکا در افغانستان در تضاد است. چرا که آنها با خروج نیروها و همه امکانات نظامی از پایگاه بکران به عنوان بزرگترین پایگاه ایالات متحده بستر را برای پیشروی نیروهای طالبان اماده کردند و بعید به نظر می رسد به جز حمایت هوایی از پایگاههای نظامی قطر، خلیج فارس و پاکستان، پیشنهاد بهتر و بیشتری داشته باشند.
ایالات متحده قطعا نه تنها به نفع دموکراسی، مردم افغانستان وآزادی بلکه صرفا به جهت تامین منافع خود در این کشور حضور داشته و به محض تحصیل حاصل با کمترین تعهدی، امنیت و منطقه و کشورهای همسایه را به خطرانداخته است.
جان آگه با #فرهیختگان
امیر پسنده پور، دانش آموخته روابط دیپلماتیک
پیشروی طالبان و تصرف بخش عمده‌ای از خاک افغانستان این روزها بیش از پیش زنگ خطر بازگشت و استقرار دوباره یک حکومت تندرو و ستیزه جو را در افغانستان را به صدا درآورده است. واکاوی عرصه سیاسی از هم گسیخته افغانستان و همچنین احتمال سقوط پایتخت به دست طالبان ریشه در تفکرات دموکراتهای کاخ سفید دارد.چرا که اوباما در سالهای آخر حضور خود در کاخ سفید با این استدلال که حدف القاعده از پهنه خاک افغانستان اولویت ایالات متحده بوده و طالبان در درجه کمتری از اهمیت قرار دارد نسبت به خروج نیروهای نظامی ایالات متحده پافشاری می‌کرد و حالا امروز معاون وقت او که در مسند ریاست جمهوری ایالات متحده قرار گرفته است با خروج نیروهای نظامی ایالات متحده پایبندی خود را به این تفکر عملا اثبات کرده است. دونالد ترامپ هم تصمیم به خروج نیروهای نظامی آمریکا از افغانستان را داشت ولیکن به علت گزارش ژنرالهای ارتش امریکا از این امر منصرف شد و آن را به تاخیر انداخت.
چرا طالبان سریع پیشرفت؟
آنچه مسلم است هویت های سیاسی در افغانستان درتقسیم قدرت و نقش بازیگران موثر نیستند. بلکه هویت های قومی است که تصمیم گیرنده است. برهمین اساس زلمای خلیل زاد نماینده ایالات متحده در مذاکرات صلح افغانستان با اصرار بر تقویت موضع پشتون ها و همچنین امضای قرارداد با طالبان رسما هویت سیاسی این جریان سیاسی را تایید کرد و به این شبه گروه نظامی اعتماد به نفسی بخشید که آنها امروز و اکنون با تکیه بر این اعتماد به نفس و همچنین توانایی لجستیکی- نظامی خود در اشراف به ۶۰ درصد راههای مواصلاتی مهم افغانستان تصمیم به پیشروی نظامی و فتح شهر به شهر بگیرد. به همین دلیل در قسمت های پشتون نشین شاهد هیچ گونه مقاومت از سوی نیروهای مردمی نبودیم. قطعا عدم همگرایی و همراهی با دولت مرکزی به علت احساس تبیعیض قومی که پشتون ها به آن باور دارند از عوامل مهم همراهی با طالبان در اشغال سرزمین های جنوب افغانستان است. اما در نقطه مقابل در تخار و خواجه بهاءالدین که ساکنان آن تاجیک و فارسی زبانند، به تبعیت از سیاق مالوف احمد شاه مسعود و از آنجا که همه مردم در خانه هایشان مسلح به سلاح بودند با مقاومت جانانه، تهاجم طالبان را پس زدند.
🔹اشرف غنی این روزها با انتصاب بسم الله محمدی (از پیروان مکتب احمدشاه مسعود) به عنوان سرپرست وزارت دفاع، نسبت به تقویت نیروهای مردمی و ایجاد انگیزه برای آنها حرکت موثری انجام داده است.البته که تشکیل میلیشیاهای نظامی شاید امروز در دفع تهاجمات طالبان بسیار موثر عمل کند اما همین گروهها در آینده وحدت فرماندهی دولت مرکزی را تهدید خواهد کرد. اما سفر غیر مترقبه رئیس جمهور و عبدالله عبدالله به آمریکا به دعوت بایدن، به جهت اتخاذ تدبیر و تصمیم برای برون رفت از بحران فعلی قدری به لحاظ ماهیتی با رفتار امریکا در افغانستان در تضاد است. چرا که آنها با خروج نیروها و همه امکانات نظامی از پایگاه بکران به عنوان بزرگترین پایگاه ایالات متحده بستر را برای پیشروی نیروهای طالبان اماده کردند و بعید به نظر می رسد به جز حمایت هوایی از پایگاههای نظامی قطر، خلیج فارس و پاکستان، پیشنهاد بهتر و بیشتری داشته باشند.
ایالات متحده قطعا نه تنها به نفع دموکراسی، مردم افغانستان وآزادی بلکه صرفا به جهت تامین منافع خود در این کشور حضور داشته و به محض تحصیل حاصل با کمترین تعهدی، امنیت و منطقه و کشورهای همسایه را به خطرانداخته است.
جان آگه با #فرهیختگان
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment