کدام جنگ، کدام صلح؟
این روزها خیلی از روشنفکران، نویسندگان، نخبگان و فعالان سیاسی خواهان توقف جنگ ج اسلامی و اسرائیل شده‌اند.
اما ما به عنوان کسانی که ۴۶ سال است در جنگ تحمیلی با حکومت فریبکار، اشغالگر، جنایتکار و مستبد دینی ولایت مطلقه فقیه هستیم، مگر حتی یک روز در این سال‌ها صلح دیده‌ایم که خواهان پایان جنگ خارجی باشیم. ما در جنگ زاده شدیم، در جنگ بزرگ شدیم و خیلی از عزیزان ما در حسرت سرنگونی این رژیم دروغ و فساد و جنایت از میان ما رفتند. یا کشته شدند، یا در غم عزیزان دق کردند.
جنگ این حکومت با مردم خود از فردای انقلاب ۵۷ شروع شد. از روز نخست کلام حق و آزادی را از دم تیغ گذراندند. سپس کردستان و ترکمن صحرا را درو کردند. با عراق و دیگر کشورهای همسایه و غیر همسایه درگیر شدند. تروریست فرستادند به سایر دنیا برای کشتن مخالفان و فعالان سیاسی، اعدام پست اعدام، قتل‌های زنجیره‌ای و و و
در همه‌ی اعتراضات مردم، از صنفی و سیاسی و اجتماعی، از روز نخست تا به امروز حمام خون راه انداخته‌اند. بی‌رحم‌تر و شقی‌تر از این‌ها کسی در تاریخ معاصر به یاد ندارد. حالا پرسش اساسی آن است کدام صلح؟ صلح با کی؟
اگر امروز مردم وارد خیابان شوند و زبان اعتراض بگشایند مگر نه این است که همه را به رگبار می‌بندند. مگر در ۱۴۰۱ و ۹۸ و سال‌های قبل نکردند.
ذات جنگ با جنایت همراه است. بی‌شک جنگ غیرانسانی و مردود است. ولی توجه کنیم اگر در جنگ رژیم دروغ و فساد و جنایت خامنه‌ای ضحاک و الیگارش ولایی با اسرائیل، مردم کشته می‌شوند. آیا درصورت انقلاب و براندازی حکومت هم کشته می‌شوند یا نه؟ آیا در تصادفات جاده‌ای به خاطر خودروهای بی‌کیفیت و جاده‌های غیر استاندارد کشته نمی‌شوند؟ آیا بخاطر گرانی و هزینه درمان و کمبود دارو و ویروس کرونا و نبود واکسن کشته نمی‌شوند؟ کارگران در معادن و محیط‌های کاری بخاطر عدم رعایت ایمنی از طرف کارفرما کشته نمی‌شوند؟ به خاطر سوء تغذیه، اعتیاد، زورگیری، فقر و بی‌خانمانی کشته می‌شوند یا نه؟ که مسبب همه آنها نبود مدیریت و فساد اداری و سیستماتیک دولتی است.
مردم ایران از روز نخست در جنگ بوده‌اند و نباید این فراموش شود.
در مسیر انقلاب برای سرنگونی چه بسا تعداد بیشتر جان خواهند باخت. در آبان ۹۸ در کمتر یک ماه بیش از ۱۵۰۰ نفر را کشتند. نیزارهای ماهشهر را فراموش کرده‌اید. در انقلاب مهسا/زن زندگی آزادی بیش از ۱۰۰۰ نفر را کشتند و خیلی‌ها را کور و مجروح کردند. مگر جنگ بود. مگر اسرائیل حمله کرده بود.
به جای بازی بازی با واژه صلح و نگرانی جنگ، از این فرصت پیش آمده استفاده کنیم و انرژی و توان خود را صرف همبستگی و سازماندهی و تشکیلات محلی کرده تا این خامنه‌ای ضحاک و الیگارش ولایی رانت‌خوار را سرنگون کنیم.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
این روزها خیلی از روشنفکران، نویسندگان، نخبگان و فعالان سیاسی خواهان توقف جنگ ج اسلامی و اسرائیل شده‌اند.
اما ما به عنوان کسانی که ۴۶ سال است در جنگ تحمیلی با حکومت فریبکار، اشغالگر، جنایتکار و مستبد دینی ولایت مطلقه فقیه هستیم، مگر حتی یک روز در این سال‌ها صلح دیده‌ایم که خواهان پایان جنگ خارجی باشیم. ما در جنگ زاده شدیم، در جنگ بزرگ شدیم و خیلی از عزیزان ما در حسرت سرنگونی این رژیم دروغ و فساد و جنایت از میان ما رفتند. یا کشته شدند، یا در غم عزیزان دق کردند.
جنگ این حکومت با مردم خود از فردای انقلاب ۵۷ شروع شد. از روز نخست کلام حق و آزادی را از دم تیغ گذراندند. سپس کردستان و ترکمن صحرا را درو کردند. با عراق و دیگر کشورهای همسایه و غیر همسایه درگیر شدند. تروریست فرستادند به سایر دنیا برای کشتن مخالفان و فعالان سیاسی، اعدام پست اعدام، قتل‌های زنجیره‌ای و و و
در همه‌ی اعتراضات مردم، از صنفی و سیاسی و اجتماعی، از روز نخست تا به امروز حمام خون راه انداخته‌اند. بی‌رحم‌تر و شقی‌تر از این‌ها کسی در تاریخ معاصر به یاد ندارد. حالا پرسش اساسی آن است کدام صلح؟ صلح با کی؟
اگر امروز مردم وارد خیابان شوند و زبان اعتراض بگشایند مگر نه این است که همه را به رگبار می‌بندند. مگر در ۱۴۰۱ و ۹۸ و سال‌های قبل نکردند.
ذات جنگ با جنایت همراه است. بی‌شک جنگ غیرانسانی و مردود است. ولی توجه کنیم اگر در جنگ رژیم دروغ و فساد و جنایت خامنه‌ای ضحاک و الیگارش ولایی با اسرائیل، مردم کشته می‌شوند. آیا درصورت انقلاب و براندازی حکومت هم کشته می‌شوند یا نه؟ آیا در تصادفات جاده‌ای به خاطر خودروهای بی‌کیفیت و جاده‌های غیر استاندارد کشته نمی‌شوند؟ آیا بخاطر گرانی و هزینه درمان و کمبود دارو و ویروس کرونا و نبود واکسن کشته نمی‌شوند؟ کارگران در معادن و محیط‌های کاری بخاطر عدم رعایت ایمنی از طرف کارفرما کشته نمی‌شوند؟ به خاطر سوء تغذیه، اعتیاد، زورگیری، فقر و بی‌خانمانی کشته می‌شوند یا نه؟ که مسبب همه آنها نبود مدیریت و فساد اداری و سیستماتیک دولتی است.
مردم ایران از روز نخست در جنگ بوده‌اند و نباید این فراموش شود.
در مسیر انقلاب برای سرنگونی چه بسا تعداد بیشتر جان خواهند باخت. در آبان ۹۸ در کمتر یک ماه بیش از ۱۵۰۰ نفر را کشتند. نیزارهای ماهشهر را فراموش کرده‌اید. در انقلاب مهسا/زن زندگی آزادی بیش از ۱۰۰۰ نفر را کشتند و خیلی‌ها را کور و مجروح کردند. مگر جنگ بود. مگر اسرائیل حمله کرده بود.
به جای بازی بازی با واژه صلح و نگرانی جنگ، از این فرصت پیش آمده استفاده کنیم و انرژی و توان خود را صرف همبستگی و سازماندهی و تشکیلات محلی کرده تا این خامنه‌ای ضحاک و الیگارش ولایی رانت‌خوار را سرنگون کنیم.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment