🐎اسب های معروف در ادبیات
✳️ رخش : اسب رستم
رخش نام اسب رستم قهرمان اسطورهای شاهنامه است. رخش در لغت به معنی رنگ سرخ و سفید درهم آمیخته است . چنانچه مشهور است بدن رخش دارای لکههای قرمز و زرد و گلهای کوچک بود و از زیر دم تا زیر گردن و چشم تا دهان سفید بود.
✳️ شبدیز : اسب خسرو پرویز
شبدیز (به معنی شبرنگ و شبمانند) اسب سیاهرنگ خسرو پرویز بود که بسیار مورد علاقهٔ وی بود و گفته بود هرکس خبر مرگ شبدیز را بیاورد اعدام خواهد کرد.
✳️ براق : اسب پیامبر در شب معراج
بُراق نام مرکب آسمانی پیامبر اسلام در سفر معراج است. شاهدی بر کاربرد این کلمه در ادب عرب پیش از اسلام در دست نیست، و احتمالاً نخستین بار از زبان حضرت محمد(ص) شنیده شده و از آن پس در ادبیات عرب و فارسی کاربرد وسیعی یافته است. در بیان اوصاف براق گفتهاند: براق از چهارپایان بهشت و بسیار تندرو است و در هر گام به اندازه میدان دید خود پیش میرود.
✳️ دلدل: اسب پیامبر و حضرت علی
دُلدُل، بر وزن بلبل نام مَرکب پیامبر(ص) که هنگام درگذشت همراه با مرکبها و مایملک شخصی دیگر نظیر عمامه، جامه و عصا و انگشتری و نظیر آنها، به وصی خود حضرت علی بخشید. دلدل پس از شهادت امام علی، به امام حسن(ع) و سپس به امام حسین(ع) و پس از ایشان به محمد بن حنفیه رسید.
✳️ گلرنگ : برخی آن را اسب رستم و برخی اسب فریدون دانسته اند .
@molavi_asar_o_afkar@ferdosesokhan