بازخوانی دیدگاه‌های اقتصادی آیت‌الله مهدوی ‌کنی (7/2)

| سرگه بارسقیان

و باز در همان مجلس سوم بود که نماینده‌ای که امروز در دولت جایگاه مهمی دارد، از «طرفداران اسلام آمریکایی که وا اسلام‌شان بلند شد» گله کرد که «ناله جان‌سوز به دفاع از مالک سر دادند» و پیشنهاد داد لایحه‌ای احیا شود که «خاکریزی هست که بین اسلام آمریکایی و اسلام پابرهنگان می‌تواند یک مصافی باشد». پیشنهادش این بود که برای رفع مشکل مسکن و کمبود خوابگاه‌ها تبصره ۳ ماده ۱۴ قانون روابط موجر و مستاجر اجرا شود؛ بر اساس این تبصره، واحدهای مسکونی و مستغلاتی که موعد اجاره بودند و مالکین‌شان به لحاظ بی‌نیازی آن‌ها را اجاره نمی‌دادند، حاکم شرع هر محل مجاز بود که آن‌ها را خودش راساً به اجاره درآورد. این ماده که سال ۱۳۶۲ تصویب شد به قول این نماینده تا آن زمان (۵ مهر ۶۷) توانست هزاران فرد بی‌خانوار و بی‌خانمان را به منزل برساند. نماینده ساختمان هفت‌طبقه‌ای را سراغ داشت که دوطبقه‌اش را به مالک دادند با ماهی ۷۷ هزار تومان از بیت‌المال و ۴۰۰ نفر دختر دانشجوی بی‌پناه آنجا مستقر شدند و حالا می‌خواستند آن‌ها را هم بیرون کنند: «این ۴۰۰‌ تا دختر دانشجو کجا بروند؟ آن کسانی که به دفاع از اسلام می‌پردازند ولی نمی‌دانند که آن اسلام، اسلام طردشده‌شان هست، آن اسلام، اسلام آمریکایی هست، اسلامی هست که حضرت امام به آن توجه ندارد، پافشاری می‌کنند، اصرار می‌کنند که آن ۴۰۰‌ تا دختر دانشجو را بیرون بکنند. چرا؟ برای اینکه مالکیت مشروع هست، کدام مالکیت؟ هفت طبقه ساختمان، دو طبقه در اختیار مالک، ۷۷ هزار تومان هم دارند به او می‌دهند. ۴۰۰‌ تا دختر دانشجو الان آنجا سامان داده‌اند. چرا بیرون‌شان بکنند؟ اینجا لازم هست طرفداران اسلام ناب محمدی(ص)، آن‌هایی که طرفدار اسلام پابرهنگان هستند دفاع بکنند.»



از قضا اکثریت مجلس سوم با مخالفان اسلام آمریکایی بود که آن موقع مخالف افرادی چون مهدوی ‌کنی بودند. برداشت عمومی هم این بود که امام خمینی چون انشعاب مجمع روحانیون را تایید کرده‌اند، پس جامعه روحانیت، طرفدار اقتصاد سرمایه‌داری و اسلام آمریکایی است. در میانه دو مرحله انتخابات مجلس سوم شورای اسلامی بود که مهدوی ‌کنی نامه‌ای به امام نوشت و به دیدار ایشان رفت و گفت: «ما نمی‌دانستیم که بعد از ۶۰ سال طلبگی و مبارزه در راه اسلام و انقلاب، آمریکایی شده‌ایم، ولی حالا فهمیدیم که ما با مهر تایید جنابعالی، آمریکایی از آب درآمده‌ایم و شما اتهام آمریکایی بودن ما را تایید می‌فرمایید.» دبیر جامعه روحانیت مبارز چنان دلگیر بود که خطاب به امام گفت «اگر ما آمریکایی هستیم پس ما را به دریاچه ساوه بریزید...» امام این را که شنیدند، بلافاصله سرشان را بلند کردند و گفتند «نخیر، من کی چنین حرفی را زدم؟ من چنین حرفی نزدم. من به شماها علاقه دارم!» مهدوی ‌کنی در پاسخ گفت: «بله، شما صریحاً نفرمودید که ما آمریکایی هستیم، ولی وقتی که آقایان انشعاب کردند و فلسفه انشعاب را این‌طور ذکر کردند که این‌ها اسلام‌شان آمریکایی است، شما هم اصل انشعاب را تایید فرمودید، برداشت عرفی این است که فلسفه انشعاب را نیز شما قبول دارید. چیزی هم در این مورد نگفتید که حرفی که این آقایان زدند درست نیست و آن را نفی نکردید. بنابراین از این سکوت کاملاً برداشت می‌شود که اسلام ما آمریکایی است...» امام گفتند «من به شما علاقه دارم و باید جبران کنم و این نسبت و تهمت را برطرف کنم.» ایشان مدتی بعد در جواب نامه محمدعلی انصاری مسائلی را مطرح کردند که به «منشور برادری» معروف شد و در آن، جامعه روحانیت را از نسبت اسلام آمریکایی مبرا کردند.

✅ @karkhone

Comments

Be the first to add a comment