ز بیدادی شهریار جهان
همه نیکویی باشد اندر نهان
نزاید به هنگام در دشت گور
شوَد بچه باز را دیده کور
نماند به پستانِ نخچیر شیر
شوَد آب در چشمهٔ خویش قیر
شوَد در جهان چشمهٔ آب خشک
نگیرد به نافه درون بوی مشک
ز کژی گریزان شَوَد راستی
پدید آید از هر سویی کاستی
چو شُد تختِ ایران زِ شاهان تهی
ندیدند کس روزگار بهی
اهورامزدا ایران زمین را از دروغ، دشمن و خشکسالی به دور دارد.
#پندهای_شاهنامه
@flith