🔻ترجمه نامه جمعیت امام علی به نهادهای بین‌المللی در اعتراض به حمله به انستیتو پاستور ایران دو روز پس از حمله
به: ریاست محترم شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد (ECOSOC)
رونوشت: سازمان بهداشت جهانی (WHO)
رونوشت: کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC)
موضوع: محکومیت تخریب زیرساخت‌های بیولوژیک و نقض اهداف توسعه پایدار (SDGs)
عالی‌جنابان،
جهان متمدن امروز بر پایه میثاقی مشترک بنا شده است: ۱۷ هدف توسعه پایدار (SDG 2030) که برای برقراری حداقلی از عدالت برای تمامی ساکنان زمین طراحی شده‌اند. دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی سالانه میلیاردها دلار از دارایی‌های عمومی را صرف تحقق هدف سوم (SDG 3) یعنی «تضمین زندگی سالم و ارتقای رفاه برای همه» می‌کنند. این سرمایه‌گذاری‌های عظیم وقف ریشه‌کنی فلج اطفال، گسترش پوشش همگانی سلامت (UHC) و به‌ویژه طبق زیربند 3.b، گسترش واکسیناسیون برای ایجاد مصونیت در برابر بیماری‌های واگیردار شده است.
با این حال، در پس این تلاش‌های صلح‌آمیز، پارادوکسی هولناک نهفته است: در حالی که جامعه جهانی و سازمان‌هایی نظیر WHO برای تأمین هر دلار بودجه بهداشتی در تکاپو هستند، ماشین‌های جنگی با بودجه‌هایی چندین برابر، دقیقاً همان زیرساخت‌هایی را هدف قرار می‌دهند که با سرمایه و مالیات شهروندان برای حفاظت از حیات انسان‌ها ساخته شده است.
انستیتو پاستور ایران، به عنوان مؤسسه‌ای با بیش از یک قرن قدمت و عضوی از شبکه بین‌المللی پاستور، نمادی از این تعهد ملی و بین‌المللی به سلامت است. این مرکز با تولید واکسن‌های استراتژیک انسانی (نظیر ب‌ث‌ژ و هپاتیت B) و سرم‌های حیاتی، همواره خط مقدم دفاع در برابر مرگ بوده است. هدف قرار دادن مستقیم این انستیتو در اول آوریل، تنها حمله به یک ساختمان نیست؛ بلکه یورش به تلاش‌های جهانی برای مهار بیماری‌هاست.
چگونه می‌توان پذیرفت که از یک سو جهان بودجه‌های «بهداشت برای همه» را تصویب کند و از سوی دیگر، در میانه تنش‌های نظامی، مراکزی که مسئول سلامت کودکان و غیرنظامیان هستند، زیر آتش موشک‌ها نابود شوند؟ این جنگِ ملت‌ها نیست، اما قربانیان در تمامی طرف‌های درگیر، مردمی هستند که حق بر سلامت‌شان در میانه معادلات قدرت پایمال می‌شود.
جمعیت امداد دانشجویی-مردمی امام علی، به عنوان نهادی مدافع حقوق زنان و کودکان که دارای مقام مشورتی عام در شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل (ECOSOC) است، این درخواست را ارائه می‌دهد. ما علیرغم چالش‌های داخلی گسترده، از جمله بسته شدن اجباری دفاترمان، همچنان صدایی فعال در سطح بین‌المللی برای آسیب‌دیدگان هستیم. صراحتاً اعلام می‌کنیم که هدف این نامه حمایت از یک ساختار سیاسی نیست؛ انستیتو پاستور یک میراث علمی جهانی و بخشی حیاتی از زیرساخت‌های بشری است.
ما از کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و سازمان ملل متحد می‌خواهیم که بر اساس پروتکل‌های الحاقی کنوانسیون‌های ژنو، واکنشی قاطع نسبت به تخریب مراکز تحقیقاتی و تولیدی واکسن نشان دهند. سکوت در برابر چنین فجایعی به معنای «عادی‌سازی نابودی زیرساخت‌های بیولوژیک» است؛ فاجعه‌ای که مرز نمی‌شناسد. اگر امروز مهار نشود، بازگشت بیماری‌های ریشه‌کن شده در نهایت تمام جهان را تهدید خواهد کرد.
🆔@imamalisociety
https://i.postimg.cc/bJGPYWYc/HFXk-Zp-Ka8AQMemm.png
به: ریاست محترم شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد (ECOSOC)
رونوشت: سازمان بهداشت جهانی (WHO)
رونوشت: کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC)
موضوع: محکومیت تخریب زیرساخت‌های بیولوژیک و نقض اهداف توسعه پایدار (SDGs)
عالی‌جنابان،
جهان متمدن امروز بر پایه میثاقی مشترک بنا شده است: ۱۷ هدف توسعه پایدار (SDG 2030) که برای برقراری حداقلی از عدالت برای تمامی ساکنان زمین طراحی شده‌اند. دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی سالانه میلیاردها دلار از دارایی‌های عمومی را صرف تحقق هدف سوم (SDG 3) یعنی «تضمین زندگی سالم و ارتقای رفاه برای همه» می‌کنند. این سرمایه‌گذاری‌های عظیم وقف ریشه‌کنی فلج اطفال، گسترش پوشش همگانی سلامت (UHC) و به‌ویژه طبق زیربند 3.b، گسترش واکسیناسیون برای ایجاد مصونیت در برابر بیماری‌های واگیردار شده است.
با این حال، در پس این تلاش‌های صلح‌آمیز، پارادوکسی هولناک نهفته است: در حالی که جامعه جهانی و سازمان‌هایی نظیر WHO برای تأمین هر دلار بودجه بهداشتی در تکاپو هستند، ماشین‌های جنگی با بودجه‌هایی چندین برابر، دقیقاً همان زیرساخت‌هایی را هدف قرار می‌دهند که با سرمایه و مالیات شهروندان برای حفاظت از حیات انسان‌ها ساخته شده است.
انستیتو پاستور ایران، به عنوان مؤسسه‌ای با بیش از یک قرن قدمت و عضوی از شبکه بین‌المللی پاستور، نمادی از این تعهد ملی و بین‌المللی به سلامت است. این مرکز با تولید واکسن‌های استراتژیک انسانی (نظیر ب‌ث‌ژ و هپاتیت B) و سرم‌های حیاتی، همواره خط مقدم دفاع در برابر مرگ بوده است. هدف قرار دادن مستقیم این انستیتو در اول آوریل، تنها حمله به یک ساختمان نیست؛ بلکه یورش به تلاش‌های جهانی برای مهار بیماری‌هاست.
چگونه می‌توان پذیرفت که از یک سو جهان بودجه‌های «بهداشت برای همه» را تصویب کند و از سوی دیگر، در میانه تنش‌های نظامی، مراکزی که مسئول سلامت کودکان و غیرنظامیان هستند، زیر آتش موشک‌ها نابود شوند؟ این جنگِ ملت‌ها نیست، اما قربانیان در تمامی طرف‌های درگیر، مردمی هستند که حق بر سلامت‌شان در میانه معادلات قدرت پایمال می‌شود.
جمعیت امداد دانشجویی-مردمی امام علی، به عنوان نهادی مدافع حقوق زنان و کودکان که دارای مقام مشورتی عام در شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل (ECOSOC) است، این درخواست را ارائه می‌دهد. ما علیرغم چالش‌های داخلی گسترده، از جمله بسته شدن اجباری دفاترمان، همچنان صدایی فعال در سطح بین‌المللی برای آسیب‌دیدگان هستیم. صراحتاً اعلام می‌کنیم که هدف این نامه حمایت از یک ساختار سیاسی نیست؛ انستیتو پاستور یک میراث علمی جهانی و بخشی حیاتی از زیرساخت‌های بشری است.
ما از کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و سازمان ملل متحد می‌خواهیم که بر اساس پروتکل‌های الحاقی کنوانسیون‌های ژنو، واکنشی قاطع نسبت به تخریب مراکز تحقیقاتی و تولیدی واکسن نشان دهند. سکوت در برابر چنین فجایعی به معنای «عادی‌سازی نابودی زیرساخت‌های بیولوژیک» است؛ فاجعه‌ای که مرز نمی‌شناسد. اگر امروز مهار نشود، بازگشت بیماری‌های ریشه‌کن شده در نهایت تمام جهان را تهدید خواهد کرد.
🆔@imamalisociety
https://i.postimg.cc/bJGPYWYc/HFXk-Zp-Ka8AQMemm.png
3 comments
Saideh
سلام و عرض ادب.خیلی شریف و بزرگوارید که مثل همیشه واکنش عملی، مفید و حساب شده، نشون می‌دین.به نظر من شما همیشه جای درست ایستادید و از ایران و مردم ایران، دفاع به حق کردید. خدا حفظتون کنه
Mostafa Farzan
سلام. متن نامه اصلی رو کجا میتونم پیدا کنم؟
Malihe Mirjafari
چقدر عالی ممنونیم ازتون🙏🙏🙏⚘️
Log in to comment