بدون تغییراتِ ساختاری امیدی به بهبودِ واقعی در ایران نیست.
وقتی نتیجه انتخابات برای اصلاح‌طلبان فراتررفتن از مجلس ششم و دولت خاتمی نیست و فراتر از خروجی دولت روحانی در اقتصاد و روابط خارجی وجود ندارد؛ چرا اصلاح‌طلبان بر استمرارِ انتخابات‌گرایی و تغییراتِ غیرساختاری اصرار دارند؟
سقفِ توانِ کسبِ قدرتِ اصلاحات، دولت خاتمی و مجلسِ ششم است که منجر به بهبودِ معناداری نشد. مگر در سال‌های ۷۹ تا ۸۲ چه شده که بخواهیم تکرار شود. البته شاید برخی هم دولت موسوی و مجلس سوم و قوه قضائیه‌ی اردبیلی و خوئینی‌ها را دورانِ اوج اصلاح‌طلبان بدانند و بخواهد ۶۶ و ۶۷ تکرار شود.
سقفِ توانِ اصلاح‌طلبان در مدیریتِ اقتصادی، صنعتی و دیپلماتیک هم که همین دولتِ روحانی است (به‌ویژه دولت اولش). هرچه اقتصاددان و مدیران صنعتی و اقتصادی و دیپلمات داشتند را جمع کردند و نتوانستند حتی یک اصلاحِ برگشت‌ناپذیر و واقعی در ساختارِ اقتصادی و سیاسی ایران ایجاد کنند.
Majid Tavakoli
__________
@ajibzad
وقتی نتیجه انتخابات برای اصلاح‌طلبان فراتررفتن از مجلس ششم و دولت خاتمی نیست و فراتر از خروجی دولت روحانی در اقتصاد و روابط خارجی وجود ندارد؛ چرا اصلاح‌طلبان بر استمرارِ انتخابات‌گرایی و تغییراتِ غیرساختاری اصرار دارند؟
سقفِ توانِ کسبِ قدرتِ اصلاحات، دولت خاتمی و مجلسِ ششم است که منجر به بهبودِ معناداری نشد. مگر در سال‌های ۷۹ تا ۸۲ چه شده که بخواهیم تکرار شود. البته شاید برخی هم دولت موسوی و مجلس سوم و قوه قضائیه‌ی اردبیلی و خوئینی‌ها را دورانِ اوج اصلاح‌طلبان بدانند و بخواهد ۶۶ و ۶۷ تکرار شود.
سقفِ توانِ اصلاح‌طلبان در مدیریتِ اقتصادی، صنعتی و دیپلماتیک هم که همین دولتِ روحانی است (به‌ویژه دولت اولش). هرچه اقتصاددان و مدیران صنعتی و اقتصادی و دیپلمات داشتند را جمع کردند و نتوانستند حتی یک اصلاحِ برگشت‌ناپذیر و واقعی در ساختارِ اقتصادی و سیاسی ایران ایجاد کنند.
Majid Tavakoli
__________
@ajibzad
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment