✍ شاهین نجفی

تا سالها با خودم زمزمه می‌کردم قهرمانان ما مردگان‌اند؛ اما خطا می‌کردم. زیر پوست پیکر زخمی ایران، در برابر کفتارهای مزدبگیر چه شیرجوانانی نفس می‌کشند. چه ذهن‌های زیبایی زیر بمباران رسانه‌های داخل و خارج، عشقی به نام میهن را زنده نگاه می‌دارند. کجایی مجیدرضا تا دستان شکسته‌‌ی منقش به شیروخورشیدت را به شهادت بگیری که آی چشم‌های غریبه، دهان‌های بیهوده‌گو، مغزهای اجاره‌ای ؛ احساس و عقل و غریزه منم که با یک دست دین را می‌زنم و با دستی دیگر تمام ایده‌های وارداتی را. منم مجیدرضا که سورنای زمانم و شمشیر بر جان ستم می‌کشم و خفت و زاری را تاب نمی‌آورم.
مجیدرضا
مجیدرضا
مجیدرضای غیور

@PN_KFP