هفت خان رستم چه پیوندی با هفت وادی آیین و روش(طریقت) در یزدانشناسی(عرفان) دارد ؟

بخش : دوم

۶ - خان ششم جنگ و نبرد #رستم و #ارژنگ_دیو

▪️گام ششم در آیین مهر خورشید است.
کانون روشنایی و سرور ستارگان،
برترین نشانه ی تابناکی دل،
خورشید دروازه خدایان است.

مهرپرست با گذشتن از آن از تنگنای خاک با مرگی نمادین در درون.

▪️#ارژنگ واپسین کوشش ها و ستیزه های《من》است. وی همه ی سپاهیان خود را به آوردگاه می آورد ( رنگها ، نیرنگها ، آزها ، نیازها و .... )

⬅️ بیهوده نیست که نام وی #ارژنگ است به چم(یعنی) رنگارنگ یا رنگ وارنگ. ➡️

《یکی نعره زد در میان گروه
که گفتی بدرید دریا و کوه

برون جست از خیمه ارژنگ دیو
چو آمد از ان سان بگوشش غریو

گرفتش گریبان و یال ، آن دلیر
سر از تن بکندش بکردار شیر》

۷ - آخرین خان کشتن دیو سپید است.

در مهر گامه پدر یا پیر است و رسیدن به بیرنگی.

▪️دیو سپید نمادی از بزرگترین بت است و شکستنش دشوارترین کارهاست، با از پای در آمدن دیو سپید ( مرگ من ذهنی ) دیدگان تیره و خیره به بینایی میرسد.

▪️بدین سان زندان تنگ و تاریک حس که ( من ) در آن پرورده و درشت و فربه شده است، با فروپاشی #من فرو می ریزد و نهانی ها را می توان دید.

《وز آن جایگه سوی دیو سپید
بیامد بکردار تابنده شید

به کردار دوزخ یکی چاه دید
تن دیو از آن تیرگی ناپدید

چو مژگان به مالید و دیده بشست
در آن غار تاریک چندی بجست

بتاریکی اندر یکی کوه دید
سراسر شده غار ازو نا پدید

بغرید عریدنی چون پلنگ
چو بیدار شد اندر آمد بجنگ》

▪️یک بازگویی و روشنگری کوتاه در مورد گام دوم ، آب است.
معانی نمادین آب می توان در سه درونمایهِ بنیادی چکیده کرد .....

《چشمه زندگانی،
ابزار و کارمایه پاکسازی و خودسازی،
مرکز زندگی دگرباره》

▪️همگی شهریاران و پهلوانان برای خودپروری با آب رودرو می شوند همانند #فریدون

《به اروند رود اندر آورد روی
چنان چون بود مرد دیهیم جوی》

▪️بیت دوم گذار از آب در جریان فردیت نماد زایش و زاییدن دگرباره است.

آب نخش برجسته در پهلوانی(حماسه) ما دارد، هتا زرتشت بزرگ برای دیدار با هرمزد از آب دائیتی می گذرد.

خان هفتم جنگ رستم با دیو سپید است

برخی ابیات را به دو ریخت(شکل)
می شود گزارش(تفسیر) نمود.

▪️یکی نشان رادمردی و جوانمردی رستم(ایرانیان) ، دیگر از دید روانکاوانه که بیتی که رستم دیو سپید را بیدار می کند وسپس با وی می جنگد.

نشانگر آن است که دیو درون را بایستی بیدار کرد، سپس نابودش کرد، سخن بسیار است .....

《وز آنجایگه سوی دیو سپید
بیامد بکردار تابنده شید》

▪️نمایان و آشکار هست، چه اندازه استاد توس به رستم ارادت دارند که او را بمانند خورشید مجسم می کند

《بمانند دوزخ یکی غار دید
تن جادو از تیرگی ناپدید

چو مژگان بمالید و دیده بشست
در غار تاریک چندی بجست

بغار اندرون دیو رفته بخواب
بکشتن نکرد ایچ رستم شتاب

بغرید غریدنی چون پلنگ
چو بیدار شد اندر آمد بجنگ》

پایان

مطلب ارسالی از : سٓرور آرش ، گروه شاهنامه پژوهان سیمرغ

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment