چگونه رسانه ظاهراً «مستقل» گریزون به پنهانکاری کشتار معترضان ایرانی کمک کرد؟حساب کاربری ایکس دیتا ریپابلیکن در گزارشی، پرده از یک عملیات تأثیرگذار رسانهای برداشت که در آن رسانه «گریزون»—به مدیریت مکس بلومنتال، عمداً یا ناخواسته، روایت رسمی ج کثیف اسلامی را در جریان اعتراضات خونین دیماه ۱۴۰۴ تقویت کرد.
این تحلیل مستقیماً به گزارش ۱۹ فوریه ۲۰۲۶ شورای ملی مقاومت ایران (NCRI) استناد میکند که نشان میدهد چهرههای نزدیک به سپاه تروریستی پاسداران، از جمله محمد مرندی، از همان روزهای نخست، خیزش مردمی را «توطئه موساد و آمریکا» خواندند تا ابعاد واقعی کشتار پنهان بماند.
شواهد بصری و زمانی ارائهشده در این گزارش تکاندهنده است: فیلمهای تأییدشده تیراندازی مستقیم نیروهای حکومتی به معترضان بیدفاع، توییت حمایتی حساب منتسب به موساد به زبان فارسی (که ظاهراً برای القای دخالت خارجی به کار رفت)، و مهمتر از همه، مقاله وایت رید (ویراستار گریزون) در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۶ —دقیقاً همان روزی که خامنهای خائن از تجمعات حکومتی ستایش کرد و مخالفان را «خائن اجیرشده» خواند.
در این مقاله، اعتراضات به «شورش خشونتآمیز تشویقشده توسط اسرائیل و آمریکا» تقلیل یافت و سازمانهایی چون عفو بینالملل و دیدهبان حقوق بشر به «ابزارهای مالی دولت آمریکا» متهم شدند. پیام مشترک رژیم و گریزون روشن بود: عامل اصلی ناآرامی و خشونت، نه سرکوب حکومتی، بلکه سازمانهای غیردولتی مورد حمایت غرب است.
این همزمانیها تصادفی نیست. تحقیقات پیشین، از جمله گزارش واشنگتن پست در ژوئن ۲۰۲۴ بر اساس اسناد هکشده از پرستیوی (رسانه دولتی رژیم ایران)، نشان داد که وایت رید، ویراستار فعلی گریزون در سالهای ۲۰۲۰-۲۰۲۱ مبالغی از این رسانه دریافت کرده، در حالی که همزمان برای اسپوتنیک روسیه کار میکرد. این ارتباطات مالی، الگوی یک عملیات لایهلایه را ترسیم میکند: ابتدا روایت توسط رسانههای سپاه کاشته میشود، سپس صداهای «ارگانیک» ایدئولوژیک در غرب آن را بازنشر میدهند، و در نهایت رسانههایی چون گریزون با ظاهری ضد امپریالیستی و مستقل به آن مشروعیت بینالمللی میبخشند.
نتیجه این ماشین پروپاگاندا فاجعهبار بود: برچسب «عامل موساد» یا «محارب» به معترضان، طبق قوانین ج اسلامی، زمینه اعدامهای گسترده را فراهم کرد.
آنچه در خیابانهای ایران رخ داد، کشتار هزاران نفر، تیراندازی به غیرنظامیان، ربودن مجروحان از بیمارستانها، در سایه این روایت «ضد مداخلهجویانه» به حاشیه رانده شد و به جای محکومیت جهانی رژیم، به بحثی درباره «دخالت خارجی» تبدیل گردید.
گریزون همچنان خود را رسانهای ضدجنگ و مستقل معرفی میکند، اما سابقه مالیاش با پرستیوی و اسپوتنیک، همراه با همزمانی دقیق انتشار محتوایش با خط رسمی تهران، تردیدهای جدی ایجاد میکند. این رسانه، آگاهانه یا غیرآگاهانه، به ماشین سرکوب جمهوری اسلامی کمک کرد تا صدای مردم ایران را خفه کند، کشتار را توجیه نماید و جهان را از ابعاد واقعی یکی از خونینترین فصلهای اعتراضات معاصر ایران دور نگه دارد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing