⭕️ آیا درگیری ایران و اسرائیل تکرار سناریوی هند و پاکستان است؟
📌 حاصل حدود ۴۰ سال خصومت بین دو کشور، نزدیکی هرچه بیشتر جغرافیایی اسرائیل به ایران است
جلیل روشندل
♦️خصومت پایان‌ناپذیر بین ایران و اسرائیل هر روز شکل و شیوه جدیدی پیدا می‌کند. نمی‌توان گفت ایران و اسرائیل با یکدیگر رابطه‌ای ندارند، چرا که تصمیم‌گیرندگان و دیپلمات‌های دو کشور ـ بیش از هر دو کشور فرضی دیگری ـ به شکل منظم و مداوم خطاب به یکدیگر حرف می‌زنند و حرف‌های یکدیگر را می‌شنوند و به آن پاسخ می‌دهند! فقط روبه‌روی هم ننشسته‌اند و حضور یکدیگر را تحمل نمی‌کنند.
گرچه حتی در سال ۲۰۰۳ موشه کاتساب، رئیس‌جمهوری (ایرانی‌الاصل) وقت اسرائیل، مدعی شد با محمد خاتمی، رئیس‌جمهوری اصلاح‌طلب ایران، دست داده و «به زبان فارسی با او سلام و احوالپرسی کرده است». بی‌بی‌سی در پوشش مراسم خاک‌سپاری پاپ ژان پل دوم، رهبر فقيد مسيحيان کاتوليک جهان، حتی عکسی از محمد خاتمی منتشر کرد که در کنار موشه کاتساب و در حال دست دادن با پادشاه اردن ایستاده است و موشه کاتساب چهره‌ای شادمان و دوستانه دارد. (بی‌بی‌سی فارسی جمعه ۸ آوریل ۲۰۰۳)
پیش از آن هم در خلال جنگ ایران و عراق، جمهوری اسلامی ایران مقادیر زیادی اسلحه از اسرائیل یا با دلالی اسرائیل از آمریکا خریداری کرد. آریل شارون، نخست‌وزیر وقت اسرائیل، این موضوع را تایید کرد اما هاشمی رفسنجانی سال‌ها بعد در مصاحبه‌ای با خبر گزاری ایسنا در مورد ماجرای مک فارلین، مدعی شد وقتی در فرودگاه متوجه شدند این تسلیحات نشان اسرائیلی دارد آن‌ها را تحویل نگرفتند و بعد‌ها بردند و به جای آن اسلحه ساخت آمریکا را جایگزین کردند. (ایسنا ۴ خرداد ۱۳۹۴)
البته اسرائیل بر مبنای دشمنِ دشمن من، دوست من است عمل کرد چون می‌دانست که آن اسلحه‌ها علیه عراق و صدام حسین به کار گرفته می‌شود که دشمن علنی اسرائیل بود و ایران در واقع با دشمن اسرائیل می‌جنگید اما این محاسبات درست در نیامد و خصومت بین ایران و اسرائیل پس از پایان جنگ ایران و عراق تغییر ماهیت داد و مدتی به نوعی رقابت در همه زمینه‌ها منجر شد.
جالب است که حتی در زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی نیز رقابت‌های ناگفته و پنهان وجود داشت. از تولید محصولات صادراتی که پیش از انقلاب کسب شهرتی کرده بودند مانند پنیر لیقوان گرفته تا رقابت در روادیدهای دانشجویی و بازدید‌های علمی از دانشگاه‌های آمریکا شروع شد و کم‌کم به عرصه پیشرفت‌های اتمی ایران کشید.
اینکه اسرائیل یک قدرت «دو فاکتو» در زمینه اتمی است شکی نیست. این قدرت اتمی با محدودیت‌های پیمان منع گسترش اتمی کاری ندارد ولی هیچوقت یک مقام رسمی دولتی اسرائیل اقرار نکرده است که چند بمب یا کلاهک اتمی دارد.
سیاست اسرائیل به اصطلاح غیرشفاف (Opaque) است که اجازه می‌دهد هر کسی برداشت خودش را از داده‌های موجود داشته باشد و در نتیجه افراط و تفریط در فرآوری داده‌ها ایجاد می‌کند. داده‌های موجود در مراکز مطالعاتی مانند مرکز کنترل تسلیحات و منع گسترش اتمی (Center for Arms Control and Non-Proliferation) نشان می‌دهد که اسرائیل دست‌کم ۹۰ کلاهک اتمی از نوع پلوتونیوم دارد و افزون بر آن پلوتونیوم کافی برای تولید ۱۰۰ تا۲۰۰ بمب دیگر را در اختیار دارد. این مقدار پلوتونیوم قابل استفاده در بمب از توان بازدارندگی کافی برخوردار است ولی به طور یقین قابل مقایسه با قدرت‌های رسمی و شناخته‌شده اتمی نیست.
ادامه مطلب...
📌 حاصل حدود ۴۰ سال خصومت بین دو کشور، نزدیکی هرچه بیشتر جغرافیایی اسرائیل به ایران است
جلیل روشندل
♦️خصومت پایان‌ناپذیر بین ایران و اسرائیل هر روز شکل و شیوه جدیدی پیدا می‌کند. نمی‌توان گفت ایران و اسرائیل با یکدیگر رابطه‌ای ندارند، چرا که تصمیم‌گیرندگان و دیپلمات‌های دو کشور ـ بیش از هر دو کشور فرضی دیگری ـ به شکل منظم و مداوم خطاب به یکدیگر حرف می‌زنند و حرف‌های یکدیگر را می‌شنوند و به آن پاسخ می‌دهند! فقط روبه‌روی هم ننشسته‌اند و حضور یکدیگر را تحمل نمی‌کنند.
گرچه حتی در سال ۲۰۰۳ موشه کاتساب، رئیس‌جمهوری (ایرانی‌الاصل) وقت اسرائیل، مدعی شد با محمد خاتمی، رئیس‌جمهوری اصلاح‌طلب ایران، دست داده و «به زبان فارسی با او سلام و احوالپرسی کرده است». بی‌بی‌سی در پوشش مراسم خاک‌سپاری پاپ ژان پل دوم، رهبر فقيد مسيحيان کاتوليک جهان، حتی عکسی از محمد خاتمی منتشر کرد که در کنار موشه کاتساب و در حال دست دادن با پادشاه اردن ایستاده است و موشه کاتساب چهره‌ای شادمان و دوستانه دارد. (بی‌بی‌سی فارسی جمعه ۸ آوریل ۲۰۰۳)
پیش از آن هم در خلال جنگ ایران و عراق، جمهوری اسلامی ایران مقادیر زیادی اسلحه از اسرائیل یا با دلالی اسرائیل از آمریکا خریداری کرد. آریل شارون، نخست‌وزیر وقت اسرائیل، این موضوع را تایید کرد اما هاشمی رفسنجانی سال‌ها بعد در مصاحبه‌ای با خبر گزاری ایسنا در مورد ماجرای مک فارلین، مدعی شد وقتی در فرودگاه متوجه شدند این تسلیحات نشان اسرائیلی دارد آن‌ها را تحویل نگرفتند و بعد‌ها بردند و به جای آن اسلحه ساخت آمریکا را جایگزین کردند. (ایسنا ۴ خرداد ۱۳۹۴)
البته اسرائیل بر مبنای دشمنِ دشمن من، دوست من است عمل کرد چون می‌دانست که آن اسلحه‌ها علیه عراق و صدام حسین به کار گرفته می‌شود که دشمن علنی اسرائیل بود و ایران در واقع با دشمن اسرائیل می‌جنگید اما این محاسبات درست در نیامد و خصومت بین ایران و اسرائیل پس از پایان جنگ ایران و عراق تغییر ماهیت داد و مدتی به نوعی رقابت در همه زمینه‌ها منجر شد.
جالب است که حتی در زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی نیز رقابت‌های ناگفته و پنهان وجود داشت. از تولید محصولات صادراتی که پیش از انقلاب کسب شهرتی کرده بودند مانند پنیر لیقوان گرفته تا رقابت در روادیدهای دانشجویی و بازدید‌های علمی از دانشگاه‌های آمریکا شروع شد و کم‌کم به عرصه پیشرفت‌های اتمی ایران کشید.
اینکه اسرائیل یک قدرت «دو فاکتو» در زمینه اتمی است شکی نیست. این قدرت اتمی با محدودیت‌های پیمان منع گسترش اتمی کاری ندارد ولی هیچوقت یک مقام رسمی دولتی اسرائیل اقرار نکرده است که چند بمب یا کلاهک اتمی دارد.
سیاست اسرائیل به اصطلاح غیرشفاف (Opaque) است که اجازه می‌دهد هر کسی برداشت خودش را از داده‌های موجود داشته باشد و در نتیجه افراط و تفریط در فرآوری داده‌ها ایجاد می‌کند. داده‌های موجود در مراکز مطالعاتی مانند مرکز کنترل تسلیحات و منع گسترش اتمی (Center for Arms Control and Non-Proliferation) نشان می‌دهد که اسرائیل دست‌کم ۹۰ کلاهک اتمی از نوع پلوتونیوم دارد و افزون بر آن پلوتونیوم کافی برای تولید ۱۰۰ تا۲۰۰ بمب دیگر را در اختیار دارد. این مقدار پلوتونیوم قابل استفاده در بمب از توان بازدارندگی کافی برخوردار است ولی به طور یقین قابل مقایسه با قدرت‌های رسمی و شناخته‌شده اتمی نیست.
ادامه مطلب...
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment