می‌گفت «هزار کس می‌آیند و هزار کس می‌روند» اما «ز این‌هزار هزاران، یکی نگفت که بر شانه‌ات چه می‌گذرد». تو آخرین نامه به همسرش گفته بود “نبودنم را سبک بگیرید”. هرچند که «اصلا ساده نیست همه‌ی آرزوی آدمی را در پارچه‌ای بپـیچند و خاک کنند، طوری‌که دیگر در هیچ بـهاری نتـواند بروید»

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing