‏مهم در مورد ‎#هرمزگان فراموش شده:

زیر بمباران، تحلیل فشرده ای از وضعیت هرمزگان

وضعیت امروز: توافق ۱۷ ژوئن دارد می‌شکند. آمریکا ۲۶ ژوئن دوباره به رادارها و مخازن موشکی ساحلی هرمزگان حمله کرد. ایران هم پاسخ داد. جنگ ادامه دارد اما این را هرمزگانیها و باقی ساحل نشینان بیش از همه ما درک و زندگی میکنند.
حمله ۱۰ ژوئن به مخازن آب بامانی با GBU-39 انجام شد: مهمات هدایت‌شده دقیق روی مخازن خوردند. این یعنی خطای تصادفی بعید است. ۲۰٬۰۰۰ نفر، در ۱۰ روستا، با گرمای بالای ۳۸ درجه، بی‌آب ماندند.
قشم قبلاً هم هدف قرار گرفته بود. در مارس، یک کارخانه آب‌شیرین‌کن در قشم زده شد و آب ۳۰ روستا قطع شد.
این خبر هم در هیاهوی جنگ گم شد.
از طرفی درست است که هیچ تخلیه رسمی اعلام نشده، اما قطع آب در تابستان هرمزگان، با دمای بالای ۳۸ درجه و زیرساخت‌های بسیار توسعه نیافته، عملاً زندگی را غیرممکن می‌کند. در ادبیات حقوق بشری به این «جابجایی اجباری ناشی از بحران» می‌گویند: مردم نه با حکم رسمی، بلکه با محروم شدن از آب و امنیت مجبور به ترک می‌شوند.
این نوع آوارگی در آمارها ثبت نمی‌شود، در رسانه‌ها دیده نمی‌شود، و بعداً هم اثبات کردنش سخت‌تر است، اما از نظر حقوقی به همان اندازه جابجایی اجباری مستقیم محاسبه می‌شود.
دسترسی مسدود، دولت ایران اجازه پوشش مستقل رسانه‌ای نمی‌دهد. ابعاد واقعی آسیب بسیار بزرگ‌تر از آن چیزی است که منتشر می‌شود. این یک آوارگی خاموش است.
سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) عملیاتی برای تخلیه بیش از ۱۱٬۰۰۰ ملوان گرفتار در تنگه هرمز آغاز کرد (Al Jazeera) که نشان می‌دهد خود آبراه به منطقه‌ای مملو از غیرنظامیان گرفتار تبدیل شده بود.
‎#هرمزگان
‎#جنگ

🆔@azambahramiran

1 comment

Geojsonسوال داشتید