تن مردنی‌ست. اسیر زمان است و در نهایت مال اوست، همان‌طور که آورده، می‌بردش. اما نام را، نمی‌تواند. تن می‌رود و نام می‌ماند. از دام مرگ، از بندگی، از مرز زمان به بیرون می‌گریزد. سلاحِ زمان- مرگ- در او کارگر نیست.

📚روزها در راه
🖌 شاهرخ مسکوب

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment