این روزها، باتأخیر به خاطر کرونا، فصل کوچ عشایراست، هرچنددیگرکوچ درایل راهها کمتر مرسوم است وعشایر با کامیون دامها راجابجا میکنند، درعين حال هنوز آنها بامشکلاتی همچون سارقین وسرقت دام ازیک سوواز بین رفتن وتصرف راههای باستانی ایلها که به ایل راه مشهور است ازسوی دیگر دست و پنجه نرم می کنند.

درمورد مواجهه باسارقین،بسیج عشایر با برگزاری دوره های توانمند سازانه می تواند نقش آفرینی کرده وراههایی امن سازی ومواجهه را به عشایر آموزش دهند.

مسأله دوم برای موجودیت عشایر تهدید است وموجب ازدست رفتن زندگی عشایری می شود. تصرف منابع طبیعی به بهانه های مختلف ازجمله کشاورزی، ویلاسازی وباغداری درارتفاعات وحاشیه روستاها علاوه بر این که روز به روز عرصه های منابع طبیعی را ازبین برده و گونه های مختلف گیاهی وجانوری رابه سمت انقراض می برد، زندگی عشایری نیز موردتهدید قرارداده ومسیرهای کوچ را تخریب می نمایند.
البته بدیهی است که عشایرخودنیزبرای بقاء به طبیعت نیازمند بوده وآموزش توسعه پایدار برایشان ضرورت است.


وضعیت محیط زیست ایران بگونه ای است که باید گفت از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیافزود..


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾