http://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/153789/%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%8A%D8%B4-%D8%B2%D9%8A%D8%A8%D8%A7%D9%8A%D9%8A-%D8%A2%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%8C-%D8%A2%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%8A-%D9%85%D8%B7%D9%84%D9%82%D8%A7-%D8%AF%D9%8A%DA%AF%D8%B1

اما تو گويي تمام اين شكل‌ها، فرم‌ها همه فريبند حتي هيبت ما نيز فريب است. جهان غبار و خاكستر منتشر است درآگاهي تنيده يا درست‌تر جهان، آگاهي‌اي است به شكل غبار كه خودش را مي‌نگرد آن لحظه كه ما آن مرز را پيدا مي‌كنيم و از آن مي‌گذريم. درست وقتي كه شيشه را پايين مي‌كشيم يا در را باز مي‌كنيم و بيابان‌ها را مي‌بينيم. آنكه مي‌بيند خود جهان است. آگاهي‌اي غبارين كه خود را مي‌نگرد.
در اين جهان تنها يك چيز زمان را به زانو درمي‌آورد و آن هم عشق است «و نشانه‌هاي تعجب در خطوط چهره او/ شب را به بازي مي‌گرفت و/ زمان را به زانو درمي‌آورد».
#وست_وود
#سینا_سنجری
#نشر_حکمت_کلمه
مطلبی از #فریاد_ناصری