بخشی از گفت‌وگو در داستان کوتاهی که یک سال پیش از انقلاب اسلامی ایران چاپ شد:
🔻 - عجیبه، همه دارن میرن. هر کی‌رو نگاه می‌کنی یا داره میره یا خیال رفتن داره.
🔺- بایدم برن. این خراب شده که جای زندگی نیست. نه گوشت پیدا میشه، نه تخم‌مرغ، نه سیب‌زمینی، نه پیاز، نه خیابون خلوت که توش رانندگی کنی، نه یه‌وجب جای خالی که اتوموبیلتو پارک کنی. با این وضع، بایدم همه برن.
🔻- به این میگن فرار مغزها.
🔺- نه جونم، به این میگن فرار شکم‌ها!
راه رفتن روی ریل، فریدون تنکابنی، ص ۲۷، چاپ اول: ۱۳۵۶.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
🔻 - عجیبه، همه دارن میرن. هر کی‌رو نگاه می‌کنی یا داره میره یا خیال رفتن داره.
🔺- بایدم برن. این خراب شده که جای زندگی نیست. نه گوشت پیدا میشه، نه تخم‌مرغ، نه سیب‌زمینی، نه پیاز، نه خیابون خلوت که توش رانندگی کنی، نه یه‌وجب جای خالی که اتوموبیلتو پارک کنی. با این وضع، بایدم همه برن.
🔻- به این میگن فرار مغزها.
🔺- نه جونم، به این میگن فرار شکم‌ها!
راه رفتن روی ریل، فریدون تنکابنی، ص ۲۷، چاپ اول: ۱۳۵۶.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
1 comment
Log in to comment
باشه ، شماها خوب بودین که زیر فشار نموندین ولی حواستون باشه اون فشار از بین نرفت (گرچه شما ممکنه هنوز هم توهم پیروزی داشته باشین)بلکه اون رو به عنوان میراث واسه نسل ما گذاشتین.
اصولا این همه توجیه و سند ومدرک آوردن همه نشون دهنده ی وجدان معذبتون هست ..ای نسل عجیب ۵۷ ای.