‏این بدون شک یکی از خارق‌العاده ترین مصاحبه‌های یک مقام ارشد سابق دولت آمریکا در مورد غزه است.

این ویدئوی مصاحبه با چیس فریمن، دستیار سابق وزیر دفاع و سفیر سابق آمریکا در عربستان سعودی است.

نکات کلیدی در ویدیو:

- او موافق است که بسیاری از قربانیان هفتم اکتبر توسط ارتش اسرائیل در قالب "تیراندازی بی‌انضباط توسط هلیکوپترها با موشک‌های آتش جهنم یا توسط تانک‌ها با گلوله‌های آتش‌زا به سمت ساختمان‌ها" کشته شدند.

در مورد قربانیان جشنواره موسیقی، او حتی می‌گوید که «به نظر میرسد که آنها  که عمدتاً توسط موشک‌های آتش جهنم و سایر شلیک‌های غیر انضباطی نیروهای اسرائیلی کشته شده‌اند». از نظر او، این "عملکرد نظامی ننگین ارتش اسراییل" ناشی از "عدم انضباط و آموزش لازم برای عملیات دفاعی" و همچنین پیروی از "دستورالعمل هانیبال" ارتش اسرائیل است که "می‌گوید به جای وارد شدن به چانه‌زنی بر سر تبادل گروگان، فقط باید بکشید. گروگان‌ها و ربوده‌کنندگانشان».

- او می‌گوید که با 7 اکتبر "حماس 2 هدف داشته است:

1) "مسئله خودمختاری فلسطین را دوباره در دستور کار جهانی قرار دهید"، چیزی که به گفته او امروز در سطح جهانی با به رسمیت شناخته شدن ضرورت «Two State Solutio» برای  تامین امنیت اسرائیل موفق شده‌اند. او می‌گوید که حتی در "ایالات متحده، که جمعیت یهودی بیشتری نسبت به اسرائیل دارد، بسیاری از یهودیان متوجه شده‌اند که این بهترین راه حل است. یهودیان جوان به ویژه در ایالات متحده  از این وضعیت سرخورده شده‌اند و نمی‌خواهند از یهودی‌ستیزی که در واقع در نتیجه اقدامات اسرائیل در حال رشد است بیش از این آسیب ببینند.

2) «کسب محبوبیت گسترده برای حماس در میان فلسطینی‌ها ، زیرا به نظر می‌رسد که آنها ایستاده‌اند و به جای اسارت حاضر به پذیرش مرگ هستند».
او به «مقایسه شورش‌های بردگان در ایالات متحده» توسط نورمن فینکلشتاین اشاره می‌کند. و به ویژه «شورش 1831 توسط Nat Turner، یک برده آفریقایی بسیار باهوش تحصیلکرده که شورش بردگان را در جنوب ویرجینیا رهبری کرد که هدف آن قتل هر سفیدپوستی بود که با آن روبرو می‌شدند.»
او می‌گوید که این یک سؤال اخلاقی ایجاد می‌کند: «آیا از نظر اخلاقی خشونت برده‌دار با خشونت برده‌ها در تلاش برای پایان دادن به آن خشونت یکی است؟» همین سؤال اخلاقی در مورد «ظلم اسرائیل به فلسطینی‌ها در مقابل مقاومت فلسطینی‌ها در برابر ظلم» مطرح می‌شود.

- در مجموع، او به این نتیجه می‌رسد که دقیقاً مانند خشونت علیه سیاهان امریکا که پس از شورش‌های بردگان در قرن نوزدهم انجام شد «از انتقام اسرائیل از فلسطینی‌ها در آینده هیچکس به خوبی یاد نخواهد کرد.»

در واقع او تا آنجا پیش می‌رود که می‌گوید: «وقتی مردم در گذشته به اسرائیل فکر می‌کردند، آن را پناهگاهی برای قربانیان هولوکاست می‌دانستند... اکنون آن را خانه عاملان نسل‌کشی می‌دانند. به اسرائیل فکر کنید، آنها به ساختمان‌های سوخته و نوزادان مرده فکر خواهند کرد.»

انتقاد از افرادی که نسل‌کشی می‌کنند نمی‌تواند «یهودی‌ستیزی» باشد و نمی‌توان مخالفت با نسل‌کشی توسط اسراییل را غیراخلاقی تلقی کرد.

https://twitter.com/LeilayeLeili/status/1744044269088969007?s=19

@Ellinne

Comments

Be the first to add a comment