به احترام شاهرخ ظهیری ؛ معلمی که داستان عشق ناكامش او را ثروتمند كرد

برای این‌که دوستت داشته باشند کافی است مهربان،خوش‌پوش و بذله‌گو باشی اما برای این‌که همه به احترامت بایستند باید کارهای بزرگ کرده باشی.

پارسال ۲۴ فروردین پیرمردی مهربان و خوش‌پوش از میان ما رفت که هم دوستش داشتیم و هم به احترامش می‌ایستادیم.
او شاهرخ ظهیری بود ڪه پارسال در 89 سالگی درگذشت.

اگر بخواهم او را با یڪ کلمه توصیف کنم باید بگویم در تمام زندگی‌اش به معنای واقعی عاشق بود. هم عاشق خانه و خانواده‌ و هم عاشق کسب وکارش و جالب این‌که همه موفقیت‌های کسب وکارش را هم مدیون عشقی نافرجام بود.

هرکس برای ثروتمند شدن بهانه‌ای می‌خواهد و چه بهانه‌ای شیرین‌تر ازعشق؟ شاهرخ ظهیری ابتدا عاشق می‌شود و پس از آن‌ڪه از خانواده دختر جواب رد می‌شنود تصمیم می‌گیرد تغییری در وضعیت زندگی‌اش ایجاد ڪند.
یڪ بار برایم تعریف ڪرد ڪه چگونه عاشق شد و عشق چگونه او را به ڪسب وڪار پیوند زد.

داستانش از این قرار است:
شاهرخ ظهیری معلمی مجرد در محله قلهڪ تهران است ڪه یڪی از دانش آموزانش توجه او را جلب می‌ڪند. این توجه رفته رفته به دلبستگی و گرفتاری ظهیری منجر می‌شود و پس از مدتی می‌فهمد عاشق دختر شده است. دختر هم به او ابراز علاقه می‌ڪند و هر دو سخت عاشق و دلبسته هم می‌شوند.
اما این عشق سوزان سرانجام سوزان‌تری دارد. به خواستگاری‌اش می‌رود ڪه پدر دختر درباره شغل و حرفه اش سوال می‌ڪند. ظهیری می‌گوید لیسانس حقوق دارم و شغل اصلی‌ام دبیری آموزش وپرورش است. ضمن این‌ڪه در بازار هم ڪار می‌ڪنم. اما پدر دختر در نهایت سنگدلی می‌گوید به معلم جماعت دختر نمی‌دهم و ظهیری را به شڪلی بد از خانه بیرون می‌ڪند.
با مخالفت‌های پدر، این دو هرگز به هم نمی‌رسند و مدتی بعد آن دختر به اجبار پدر به ازدواج سرهنگی درمی آید اما پس از مدتی دست به خودڪشی می‌زند. ظهیری اما خودش را نمی‌بازد و در حالی‌ڪه به شدت از این واقعه متأثر شده،تصمیمی مهم می‌گیرد.
به خودش قول می‌دهد ڪه ڪسب وڪاری دست و پا کند.
پس از فراز و فرودهای بسیاری ڪه می‌بیند سرانجام در سال 1349 شرڪت مهرام را راه اندازی می‌ڪند. آن روزها در ایران ڪمپوت و رب گوجه فرنگی و برخی محصولات ڪنسرو شده تولید می‌شد اما ظهیری تصمیمی جسورانه می‌گیرد و نخستین خط تولید سس را در ایران راه‌اندازی می‌ڪند.

آن روزها مردم نمی‌دانستند سس چیست بنابراین جا انداختن فرهنگ مصرف این محصول میان ایرانیان آن زمان به مراتب سخت تر از راه اندازی خط تولید سس بود. به این ترتیب ظهیری و همڪارانش تلاش می‌ڪنند با ترفندهای مختلف سس را به جامعه معرفی ڪنند.
ظهیری در خاطراتش گفته: « روزها ڪارمان این بود ڪه ڪامیون های پخش محصولات مهرام را به پیچ شمیران می فرستادیم. بلافاصله افراد آموزش دیده ای را نیز به عنوان مشتری به مغازه های پیچ شمیران می فرستادیم و هرڪدام انواعی از محصولات مهرام را خریداری می ڪردند. مغازه دار هم ڪه می دید برای محصولات ما آن همه مشتری پیدا شده، رفته رفته میل بیشتری به خرید از ما پیدا می ڪرد. به این ترتیب فروش محصولات مهرام در مدت ڪوتاهی رونق گرفت.»
به این ترتیب ظهیری موفق می‌شود سس را به سفره ایرانی‌ها اضافه ڪند و برای این ڪار متحمل زحمت زیادی می‌شود.به همین دلیل است ڪه در محافل رسانه‌ای به شاهرخ ظهیری «سلطان سس» گفته می‌شود.

ظهیری دیگر میان ما نیست اما یادش همیشه با ما خواهد بود.

به قلم: پریسا حیدری

✅ @karkhone

Comments

Be the first to add a comment