| لودویگ فون میزس
استخدام در کارهای دولتی امکانی برای شکوفایی استعدادها و توانایی‌های شخصی فراهم نمی‌آورد. تنظیم مقررات مترادف با افول ابتکار است. جوان (در نظام بوروکراتیک) دیگر رویایی درباره آینده خود ندارد. می‌داند چه چیز در آینده در انتظارش است. صاحب یک صندلی در یکی از ادارات بی‌شمار می‌شود و به چرخ‌دنده‌ای در ماشینی بزرگ تبدیل می‌شود که کم‌و‌بیش به طور خودکار در جریان است. روزمرگی بوروکراتیک اندیشه‌اش را فلج می‌کند و دست‌هایش را می‌بندد. او از برخی جهات از امنیت برخوردار است، اما این امنیت بیشتر از آن نوع امنیت است که زندانی درون چهاردیواری زندان دارد. او هیچ‌گاه اختیار تصمیم‌گیری ندارد و نمی‌تواند سرنوشتش را دست خود گیرد. او برای همیشه آدمی خواهد بود که دیگران برایش تصمیم می‌گیرند. او هیچ‌گاه انسانی واقعی که می‌تواند به توان خود اتکا کند، نخواهد بود. با نگاه به ساختمان عظیم اداره‌ای که او را در خود دفن کرده است، لرزه بر اندامش می‌افتد.
✅ @karkhone
استخدام در کارهای دولتی امکانی برای شکوفایی استعدادها و توانایی‌های شخصی فراهم نمی‌آورد. تنظیم مقررات مترادف با افول ابتکار است. جوان (در نظام بوروکراتیک) دیگر رویایی درباره آینده خود ندارد. می‌داند چه چیز در آینده در انتظارش است. صاحب یک صندلی در یکی از ادارات بی‌شمار می‌شود و به چرخ‌دنده‌ای در ماشینی بزرگ تبدیل می‌شود که کم‌و‌بیش به طور خودکار در جریان است. روزمرگی بوروکراتیک اندیشه‌اش را فلج می‌کند و دست‌هایش را می‌بندد. او از برخی جهات از امنیت برخوردار است، اما این امنیت بیشتر از آن نوع امنیت است که زندانی درون چهاردیواری زندان دارد. او هیچ‌گاه اختیار تصمیم‌گیری ندارد و نمی‌تواند سرنوشتش را دست خود گیرد. او برای همیشه آدمی خواهد بود که دیگران برایش تصمیم می‌گیرند. او هیچ‌گاه انسانی واقعی که می‌تواند به توان خود اتکا کند، نخواهد بود. با نگاه به ساختمان عظیم اداره‌ای که او را در خود دفن کرده است، لرزه بر اندامش می‌افتد.
✅ @karkhone
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment