▪️ارتجاع سیاسی در مارکسیستهای فرانسوی▪️
📍در دهه شصت میلادی در فرانسه وجدان معذب و زخم خورده کمونیستهای فرانسوی از برملا شدنِ توحش استالینی و فروریختن توهمات پوشالی درباره رفیق استالین در امثال ژان پل سارتر که تا مدتها استالینست و هوادار کلیتِ شوروی مانده بود،باعث شد متنهایی مانند آنچه در زیر می بینید منتشر شود.در اینجا آنری لوفور مارکسیست فرانسوی با نقد و حمله به استالین قصد دارد تا دامن دیکتاتور لنین را تطهیر کن و جملات مهملی به هم می بافد که خنده دار به نظر می رسد.
لنین را با آن دگماتیسم انقلابی و سرکوبگر و توتالیتر را به جای فردی بزرگ در نظریه های دولت قالب میکند!
عده ایی دیگر از کمونیستهای شرمنده و معذب هم راه غلط دیگری در پیش گرفتند یعنی از دیکتاتور توتالیتر و توحشبار دیگری حمایت کردند یعنی مائو تسه تونگ!دیکتاتور چین.
آنها سعی داشتند خود را از افتضاح استالینیسم برهانند اما باز هم خود را در چنگال دو جبار بزرگ تاریخ گرفتار کردند:
لنین و مائو
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
گوشه ایی از متن آنری لوفور مارکسیستی که عذاب وجدان استالینیسم رهایش نمیکند اما همچنان مجیزگوی دیکتاتوری و اقتدارگرایی لنین باقی مانده است تحت عنوانِ دولت و جامعه👇🏼
——————————————-
«سیاست‌مدار سوسیالیست می‌داند چگونه با نیروهای اجتماعی رفتار کند، پویایی نیروهای اجتماعی را درون چهارچوب دولت موجود می‌فهمد. او قصد بهره‌گرفتن و به‌کارگیری آنها برای تغیر این دولت را دارد. و از این روست که او می تواند دولت‌مرد باشد بدون آن که مردِ دولت باشد. به عقیده‌ی من نمونه‌ی از این مردان که می‌توانند دولت‌مرد باشند بدون آن که مردِ دولت شوند لنین است. لنین دولت‌مرد بزرگی بود، با فهمی ستودنی از همه‌ی اشکال دولت و فهمی در همان حد ستودنی از نیروهای اجتماعی که پشت یا زیر واقعیت‌های سیاسی نهادها پنهان شده‌اند، اما او مَردِ دولت نبود.
حتی یک خط از لنین وجود ندارد که دربرگیرنده‌ی نقدی کاوشگرانه‌ی به نهادهای موجود و واقعیت سیاسی موجود نباشد. تمایز بین مردانِ دولت و دولت‌مردان در ابتدا یک نکته‌سنجی ریز به نظر می‌رسد.»
🔺آنری لوفور مارکسیست فرانسوی
@cafe_andishe95
📍در دهه شصت میلادی در فرانسه وجدان معذب و زخم خورده کمونیستهای فرانسوی از برملا شدنِ توحش استالینی و فروریختن توهمات پوشالی درباره رفیق استالین در امثال ژان پل سارتر که تا مدتها استالینست و هوادار کلیتِ شوروی مانده بود،باعث شد متنهایی مانند آنچه در زیر می بینید منتشر شود.در اینجا آنری لوفور مارکسیست فرانسوی با نقد و حمله به استالین قصد دارد تا دامن دیکتاتور لنین را تطهیر کن و جملات مهملی به هم می بافد که خنده دار به نظر می رسد.
لنین را با آن دگماتیسم انقلابی و سرکوبگر و توتالیتر را به جای فردی بزرگ در نظریه های دولت قالب میکند!
عده ایی دیگر از کمونیستهای شرمنده و معذب هم راه غلط دیگری در پیش گرفتند یعنی از دیکتاتور توتالیتر و توحشبار دیگری حمایت کردند یعنی مائو تسه تونگ!دیکتاتور چین.
آنها سعی داشتند خود را از افتضاح استالینیسم برهانند اما باز هم خود را در چنگال دو جبار بزرگ تاریخ گرفتار کردند:
لنین و مائو
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
گوشه ایی از متن آنری لوفور مارکسیستی که عذاب وجدان استالینیسم رهایش نمیکند اما همچنان مجیزگوی دیکتاتوری و اقتدارگرایی لنین باقی مانده است تحت عنوانِ دولت و جامعه👇🏼
——————————————-
«سیاست‌مدار سوسیالیست می‌داند چگونه با نیروهای اجتماعی رفتار کند، پویایی نیروهای اجتماعی را درون چهارچوب دولت موجود می‌فهمد. او قصد بهره‌گرفتن و به‌کارگیری آنها برای تغیر این دولت را دارد. و از این روست که او می تواند دولت‌مرد باشد بدون آن که مردِ دولت باشد. به عقیده‌ی من نمونه‌ی از این مردان که می‌توانند دولت‌مرد باشند بدون آن که مردِ دولت شوند لنین است. لنین دولت‌مرد بزرگی بود، با فهمی ستودنی از همه‌ی اشکال دولت و فهمی در همان حد ستودنی از نیروهای اجتماعی که پشت یا زیر واقعیت‌های سیاسی نهادها پنهان شده‌اند، اما او مَردِ دولت نبود.
حتی یک خط از لنین وجود ندارد که دربرگیرنده‌ی نقدی کاوشگرانه‌ی به نهادهای موجود و واقعیت سیاسی موجود نباشد. تمایز بین مردانِ دولت و دولت‌مردان در ابتدا یک نکته‌سنجی ریز به نظر می‌رسد.»
🔺آنری لوفور مارکسیست فرانسوی
@cafe_andishe95
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment