در سال ۳۵۶ پیش از میلاد، مردی ناشناس معبد عظیم آرتمیس در اِفِسوس (یکی از عجایب هفتگانه جهان باستان) را به آتش کشید. وقتی بازداشت شد، در دادگاه گفت تنها دلیلش این بوده که «نامش در تاریخ جاودانه بماند».حاکمان افسوس دستور دادند نام او را هرگز بر زبان نیاورند و هر گونه یادکرد از او ممنوع شود اما در عمل نتیجه برعکس شد: نام «هرستراتوس» به بدنامی اما به هرحال جاودانه ماند و در بسیاری زبان‌ها حتی اصطلاح «هرستراتیسم» به معنای «شهرت‌طلبی از راه ویرانگری» به کار می‌رود.
🔗هِرُستراتوس نشان داد برای برخی افراد، شناخته‌شدن از «خوشنامی» مهم‌تر است. یعنی اگر نتوانند با ساختن چیزی مشهور شوند، با ویران کردن آن به دنبال نام‌آوری می‌روند بنابراین بودریار، جامعه‌شناس فرانسوی درست می‌گفت که در عصر رسانه «ویرانگری» گاهی خبرسازتر از«آفرینش» است الگویی که روش‌کار برخی اینفلوئنسرها شد تا از نظام پاداش الگوریتمی در پلتفرم‌ها، لایک و فالوئر بیشتری جذب کنند و بیشتر بر سر زبان بمانند.
✍🏻سهند ایرانمهر
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
🔗هِرُستراتوس نشان داد برای برخی افراد، شناخته‌شدن از «خوشنامی» مهم‌تر است. یعنی اگر نتوانند با ساختن چیزی مشهور شوند، با ویران کردن آن به دنبال نام‌آوری می‌روند بنابراین بودریار، جامعه‌شناس فرانسوی درست می‌گفت که در عصر رسانه «ویرانگری» گاهی خبرسازتر از«آفرینش» است الگویی که روش‌کار برخی اینفلوئنسرها شد تا از نظام پاداش الگوریتمی در پلتفرم‌ها، لایک و فالوئر بیشتری جذب کنند و بیشتر بر سر زبان بمانند.
✍🏻سهند ایرانمهر
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment