مرجعیت‌زدایی از رسانه و اصحاب آن، میتواند نخستین گام به سمت تعمیم تفکر انتقادی در جامعه باشد. ایجاد حس عدم اعتماد به همهٔ تولیدات رسانه‌ای، بخصوص خبر و تحلیل، انسان را در بستری از ناامنی قرار میدهد که برای رَستن از آن مجبور میشود به محکمات عقلی و تفکر انتقادی پناه ببرد. تنها در چنین فضایی است که جامعه مرادهای فکری خود را به دور از سوگیریهای تحمیلی، محور امور قرار دهد و حول آنها متحد شود. آنجاست که جامعه از «چه کسی» به «چه چیزی» گذار میکند.
جامعه‌ای که بداند چه چیزی میخواهد دل به ناچیزها نمیبندد و با خروسقندی‌های عدیم‌القیمه فریفته نمیشود.
باور من این است که کسر معتنابهی از جامعهٔ ایران در چنین مرحله‌ای قرار دارد و جسارت و شجاعت ابراز آن را پیدا کرده است.
پیغام شفافی که بیان میدارد: «ما میدانیم چه میخواهیم و به کمتر از آن راضی نمیشویم.»
عمدهٔ جامعهٔ امروز ایران حول همین خواسته‌ها متحد شده است و به همین سبب از هرکسی که در لباس رسانه، سلبریتی، متخصص، فرهیخته یا هر نوع جامعهٔ مرجع دیگری، سعی در تخفیف دغدغه‌ها یا به انحراف کشاندن مرادهایش دارد، فارغ از محبوبیتشان در مژه‌برهمزدنی عبور میکند.
خط قرمز، یعنی همین!
_
ajibzadeh
جامعه‌ای که بداند چه چیزی میخواهد دل به ناچیزها نمیبندد و با خروسقندی‌های عدیم‌القیمه فریفته نمیشود.
باور من این است که کسر معتنابهی از جامعهٔ ایران در چنین مرحله‌ای قرار دارد و جسارت و شجاعت ابراز آن را پیدا کرده است.
پیغام شفافی که بیان میدارد: «ما میدانیم چه میخواهیم و به کمتر از آن راضی نمیشویم.»
عمدهٔ جامعهٔ امروز ایران حول همین خواسته‌ها متحد شده است و به همین سبب از هرکسی که در لباس رسانه، سلبریتی، متخصص، فرهیخته یا هر نوع جامعهٔ مرجع دیگری، سعی در تخفیف دغدغه‌ها یا به انحراف کشاندن مرادهایش دارد، فارغ از محبوبیتشان در مژه‌برهمزدنی عبور میکند.
خط قرمز، یعنی همین!
_
ajibzadeh
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment