📚فضيلت عيب‌پوشي از ديدگاه #سعدي
----------------
سعديان چون تو كجا نادره گفتاري هست؟
يا چو شيرين سخنت لعل گهرباري هست؟
«ملك‌الشعراء بهار»
آثار سعدي، به‌ويژه گلستان و بوستان دلاويزش، آكنده از توصيه‌هاي مكرر و موكد اين سخنور سترگ در باب خطاپوشي و بخشايندگي است. اين توصيه‌ها حاوي چندين پيام و نكتة اساسي است:
1ـ بخشايندگي خداوند
خداي معبود سعدي، خدايي است غفور (= بخشنده) و غفار (= بسيار بخشنده) كه از قصور و تقصير خلايق، به آساني، درمي‌گذرد، خدايي كه به «گناه فاحش» هم، «پرده ناموس» بندگان را نمي‌درد و به خطاي منكر، روزي آنان را نمي‌برد (ديباچه گلستان)، خدايي كه چون بنده بر پوزش‌خواهي گناهان اصرار ورزد، به جاي او، شرم مي‌‌كند!
در بوستان نيز بارها، به ابياتي حاكي از رحمت و غفران واسعة الهي برمي‌خوريم. از آن جمله، در ديباچة آن، به تفاريق، ابياتي مشاهده مي‌كنيم كه از نظر جمع شيوايي و علو معني، در حد كمال است:
خداوند بخشنده دستگير
كريم خطابخش پوزش‌پذير
***
دوكونش يكي قطره از بحر علم
گنه بيند و پرده پوشه به حلم
ادامه مطلب 👈 اینجا
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
----------------
سعديان چون تو كجا نادره گفتاري هست؟
يا چو شيرين سخنت لعل گهرباري هست؟
«ملك‌الشعراء بهار»
آثار سعدي، به‌ويژه گلستان و بوستان دلاويزش، آكنده از توصيه‌هاي مكرر و موكد اين سخنور سترگ در باب خطاپوشي و بخشايندگي است. اين توصيه‌ها حاوي چندين پيام و نكتة اساسي است:
1ـ بخشايندگي خداوند
خداي معبود سعدي، خدايي است غفور (= بخشنده) و غفار (= بسيار بخشنده) كه از قصور و تقصير خلايق، به آساني، درمي‌گذرد، خدايي كه به «گناه فاحش» هم، «پرده ناموس» بندگان را نمي‌درد و به خطاي منكر، روزي آنان را نمي‌برد (ديباچه گلستان)، خدايي كه چون بنده بر پوزش‌خواهي گناهان اصرار ورزد، به جاي او، شرم مي‌‌كند!
در بوستان نيز بارها، به ابياتي حاكي از رحمت و غفران واسعة الهي برمي‌خوريم. از آن جمله، در ديباچة آن، به تفاريق، ابياتي مشاهده مي‌كنيم كه از نظر جمع شيوايي و علو معني، در حد كمال است:
خداوند بخشنده دستگير
كريم خطابخش پوزش‌پذير
***
دوكونش يكي قطره از بحر علم
گنه بيند و پرده پوشه به حلم
ادامه مطلب 👈 اینجا
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment