⭕️ تلاش ارامنه عراق برای حفظ هویت فرهنگی
📌 تعداد ارمنی‌های عراق به دلیل جنگ‌هایی چند دهه اخیر به صورت چشمگیری کاهش یافته است
🖌 غفران یونس
♦️ارمنی‌های عراق هموار سعی دارند در هر زمینه‌ای که برای خدمت به جامعه فعالیت می‌کنند، نقش برازنده و پر رنگی داشته باشند و پیشتازی خود را در تمام عرصه‌های ممکن حفظ کنند. البته دشوار است که بتوان میراث پایدار باقی‌مانده ارمنی‌های عراق را در چند سطر محدود بیان کرد، زیرا خلاقیت و دستاوردهای آن‌ها در زمینه‌های متعددی، از جمله پزشکی، معماری، هنرهای زیبا، موسیقی و اقتصاد به طور درخشانی نمایان است.
تعداد ارمنی‌های عراق، که عمدتاً پیرو کلیسای ارتدکس ارمنستان و برخی پیرو کلیسای کاتولیک ارمنستان هستند، به دلیل جنگ‌هایی که بسیاری از آن‌ها را به مهاجرت سوق داد، کاهش یافته است و در حال حاضر شمار ارمنی‌ها در عراق در حدود ۲۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود. بیشتر ارمنی‌های عراق ساکن بغداد هستند و تعداد آن‌ها بین ۱۰ تا ۱۲ هزار نفر برآورد شده است، از جمله ۲۰۰ تا ۲۵۰ خانواده کاتولیک نیز در بغداد زندگی می‌کنند. ارمنی‌ها در شهرهای دیگر عراق همچون بصره، موصل و کرکوک، تجمعات و کلیساهای دارند، علاوه بر تجمعی که در استان دهوک، به ویژه در زاخو و روستای ازروک، زندگی می‌کنند.
ریشه تاریخی ارامنه در عراق
حضور ارامنه در عراق به دوران قبل از میلاد مسیح بر می‌گردد و هردوت، مورخ یونانی نوشته است که ارمنی‌ها "از طریق رود فرات کالاها را به بابل منتقل می‌کردند." تداوم تجارت باعث شد بسیاری از آن‌ها در بابل مستقر شوند و یک جامعه ارمنی را تشکیل دهند.
در کتاب مختصری از تاریخ عراق باستان (دوران اشغال ۵۳۹ – ۶۳۷ قبل از میلاد) نوشته عبدالعزیر الیاس الحمدانی و علی شحیلات، اشاره شده است که «اراخا بن خلدینا» مشهورترین رهبر انقلاب دوم بابل (۵۲۱ قبل از میلاد)، ارمنی بوده است. به این معنی که حضور ارامنه در عراق به وقایع جنگ جهانی اول و قتل‌عام‌هایی که آن‌ها را تحت تأثیر قرار داده و منجر به مهاجرت آن‌ها شده است ارتباطی ندارد.
در دوره‌های پس از میلاد، ارمنی‌های بسیاری از طریق ایران وارد عراق شده و در جنوب این کشور مستقر شدند و در سال ۱۲۲۲ میلادی، یک اسقف نشینی برای ارامنه در بصره تأسیس شد، سپس ارمنی‌ها به سمت بغداد و موصل در حرکت شدند.
ادامه مطلب...
📌 تعداد ارمنی‌های عراق به دلیل جنگ‌هایی چند دهه اخیر به صورت چشمگیری کاهش یافته است
🖌 غفران یونس
♦️ارمنی‌های عراق هموار سعی دارند در هر زمینه‌ای که برای خدمت به جامعه فعالیت می‌کنند، نقش برازنده و پر رنگی داشته باشند و پیشتازی خود را در تمام عرصه‌های ممکن حفظ کنند. البته دشوار است که بتوان میراث پایدار باقی‌مانده ارمنی‌های عراق را در چند سطر محدود بیان کرد، زیرا خلاقیت و دستاوردهای آن‌ها در زمینه‌های متعددی، از جمله پزشکی، معماری، هنرهای زیبا، موسیقی و اقتصاد به طور درخشانی نمایان است.
تعداد ارمنی‌های عراق، که عمدتاً پیرو کلیسای ارتدکس ارمنستان و برخی پیرو کلیسای کاتولیک ارمنستان هستند، به دلیل جنگ‌هایی که بسیاری از آن‌ها را به مهاجرت سوق داد، کاهش یافته است و در حال حاضر شمار ارمنی‌ها در عراق در حدود ۲۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود. بیشتر ارمنی‌های عراق ساکن بغداد هستند و تعداد آن‌ها بین ۱۰ تا ۱۲ هزار نفر برآورد شده است، از جمله ۲۰۰ تا ۲۵۰ خانواده کاتولیک نیز در بغداد زندگی می‌کنند. ارمنی‌ها در شهرهای دیگر عراق همچون بصره، موصل و کرکوک، تجمعات و کلیساهای دارند، علاوه بر تجمعی که در استان دهوک، به ویژه در زاخو و روستای ازروک، زندگی می‌کنند.
ریشه تاریخی ارامنه در عراق
حضور ارامنه در عراق به دوران قبل از میلاد مسیح بر می‌گردد و هردوت، مورخ یونانی نوشته است که ارمنی‌ها "از طریق رود فرات کالاها را به بابل منتقل می‌کردند." تداوم تجارت باعث شد بسیاری از آن‌ها در بابل مستقر شوند و یک جامعه ارمنی را تشکیل دهند.
در کتاب مختصری از تاریخ عراق باستان (دوران اشغال ۵۳۹ – ۶۳۷ قبل از میلاد) نوشته عبدالعزیر الیاس الحمدانی و علی شحیلات، اشاره شده است که «اراخا بن خلدینا» مشهورترین رهبر انقلاب دوم بابل (۵۲۱ قبل از میلاد)، ارمنی بوده است. به این معنی که حضور ارامنه در عراق به وقایع جنگ جهانی اول و قتل‌عام‌هایی که آن‌ها را تحت تأثیر قرار داده و منجر به مهاجرت آن‌ها شده است ارتباطی ندارد.
در دوره‌های پس از میلاد، ارمنی‌های بسیاری از طریق ایران وارد عراق شده و در جنوب این کشور مستقر شدند و در سال ۱۲۲۲ میلادی، یک اسقف نشینی برای ارامنه در بصره تأسیس شد، سپس ارمنی‌ها به سمت بغداد و موصل در حرکت شدند.
ادامه مطلب...
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment