❈
قضاوت کردن: عادت پیشفرضهای بیپایههیچکس دیگری را به اندازهی خویشتن فریب نداده است. (لرد گرهوی)هیچکاری به اندازهی خودفریبی ساده نیست، زیرا آنچه را که دوست داریم به سادگی باور میکنیم. (دموستنس) موفقیت ما به عنوان یک گونه تا حد زیادی مدیون توانایی ما در دسته بندی چیزها و بازشناخت الگوها در رفتار چیزهاست. با فرمول بندی و آزمودن فرضیهها ما یاد میگیریم که اطرافمان را پیشبینی و کنترل نماییم. با این حال پس از مواجهه با فرضیهای دست به کار، کنار گذاردن آن میتواند بسیار دشوار باشد. فرانسیس بیکن از این یکسوگرایی ذهنمان به خوبی آگاه بود:
فهم انسان پس از این که عقیدهای را اخذ نمود ... تمامی دیگر چیزها را برای پشتیبانی و همخوانی با آن جذب میکند. و علیرغم وجود تعداد زیادتر و اعتبار نمونههای مخالف، کماکان یا آنها را نادیده میگیرد و خوار میشمارد، یا با اندکی تفاوت کنارشان میگذارد و ردشان میکند، باشد که به مدد این پیشنهشتن عظیم و زیانمند، اعتبار نتیجهگیری پیشین خود را دست نخورده نگاه دارد. در حالی که این کاهلی عقلی میتواند مانع از عجله در نتیجه گیریها شود، میتواند از دیدن حقیقت نیز جلوگیری کند.
📕 برشی از کتاب، چگونه دربارهی چیزهای عجیب بیندیشیم؟ / تئودورشیک، لوئیس وُن
نهشتن: نهادن؛ گذاشتن
کاهل: ناتوان؛ سست؛ تنبل
@science4lifee#تفکر_نقادانه #پیشفرض