✳️ خوشحال باشیم یا حسرت بخوریم؟
✅ خبر کشف میدان نفتی جدید در خوزستان با ذخیره حداقل ۵۳ میلیارد بشکه نفت حس غریبی دارد. از یکسو خوشحال‌کننده است که چنین ثروت عظیمی نصیب کشور شده و از سوی دیگر حسرت‌برانگیز، چرا که در دهه‌های گذشته وجود چنین ثروتی نه تنهـا نتوانسته رشد و توسعه اقتصادی برای کشور به ارمغان بیاورد، بلکه با مخدوش کردن رابطه حکومت و مردم بر موانع رشد و توسعه اقتصادی نیز افزوده است. اگر چه برخی از نفت به‌عنوان «نقمت» یاد می‌کنند و آرزو می‌کنند ای کاش از ابتدا نفت نمی‌داشتیم، اما هستند کشورهایی که در عین مالکیت ذخایر و درآمدهای وافر نفتی به رشد و توسعه اقتصادی رسیده‌اند و نفت و درآمد حاصل از فروش آن را اهرمی برای بالا بردن رفاه نسل‌های حاضر و آتی کشور خود قرار داده‌اند.اگر نروژی وجود دارد که در عین مالکیت ذخایر عظیم نفتی تصمیم دارد برای حفظ محیط زیست و رفاه هر چه بیشتر شهروندانش در چند سال آینده تنها از خودروهای الکتریکی استفاده کند، در مقابل ما در ایران، این روزها در حال خفه شدن از دود ناشی از سوخت نفت و مشتقات یارانه‌ای آن هستیم! اگر نفت به برخی کشورها کمک کرده که با ثروت حاصل از فروش آن زیرساخت‌های اقتصادی ـ اجتماعی مناسبی را برای رشد و پیشرفت شهروندان خود فراهم بیاورند و صندوق‌های ذخیره ارزی پر پولی را برای نسل آتی خود بر جای بگذارند، در همین سرزمینی که این میدان نفتی عظیم کشف شده همچنان مشکل آب آشامیدنی ناسالم، کلاس‌های نامناسب آموزشی، بهداشت و بیکاری وجود دارد.
✅ به یاد داشته باشیم که نفت به تنهایی نه عامل سعادت است و نه عامل فلاکت! چون تیغی است که می‌تواند در دست زنگی مست قرار بگیرد یا در دست مصلحی دانشمند. خداوند متعال به ما مردم این سرزمین برکت داده، اما همچنان منتظر تدبیر ما در استفاده مناسب از آن است.
✍ روزنامه دنیای اقتصاد
✅ خبر کشف میدان نفتی جدید در خوزستان با ذخیره حداقل ۵۳ میلیارد بشکه نفت حس غریبی دارد. از یکسو خوشحال‌کننده است که چنین ثروت عظیمی نصیب کشور شده و از سوی دیگر حسرت‌برانگیز، چرا که در دهه‌های گذشته وجود چنین ثروتی نه تنهـا نتوانسته رشد و توسعه اقتصادی برای کشور به ارمغان بیاورد، بلکه با مخدوش کردن رابطه حکومت و مردم بر موانع رشد و توسعه اقتصادی نیز افزوده است. اگر چه برخی از نفت به‌عنوان «نقمت» یاد می‌کنند و آرزو می‌کنند ای کاش از ابتدا نفت نمی‌داشتیم، اما هستند کشورهایی که در عین مالکیت ذخایر و درآمدهای وافر نفتی به رشد و توسعه اقتصادی رسیده‌اند و نفت و درآمد حاصل از فروش آن را اهرمی برای بالا بردن رفاه نسل‌های حاضر و آتی کشور خود قرار داده‌اند.اگر نروژی وجود دارد که در عین مالکیت ذخایر عظیم نفتی تصمیم دارد برای حفظ محیط زیست و رفاه هر چه بیشتر شهروندانش در چند سال آینده تنها از خودروهای الکتریکی استفاده کند، در مقابل ما در ایران، این روزها در حال خفه شدن از دود ناشی از سوخت نفت و مشتقات یارانه‌ای آن هستیم! اگر نفت به برخی کشورها کمک کرده که با ثروت حاصل از فروش آن زیرساخت‌های اقتصادی ـ اجتماعی مناسبی را برای رشد و پیشرفت شهروندان خود فراهم بیاورند و صندوق‌های ذخیره ارزی پر پولی را برای نسل آتی خود بر جای بگذارند، در همین سرزمینی که این میدان نفتی عظیم کشف شده همچنان مشکل آب آشامیدنی ناسالم، کلاس‌های نامناسب آموزشی، بهداشت و بیکاری وجود دارد.
✅ به یاد داشته باشیم که نفت به تنهایی نه عامل سعادت است و نه عامل فلاکت! چون تیغی است که می‌تواند در دست زنگی مست قرار بگیرد یا در دست مصلحی دانشمند. خداوند متعال به ما مردم این سرزمین برکت داده، اما همچنان منتظر تدبیر ما در استفاده مناسب از آن است.
✍ روزنامه دنیای اقتصاد
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment