همه جیشونو باختن . هیچی ندارن . خودشون باید چادر بخرن . غذا تهیه کنن . وضعیت بهداشتشون تا چند روز آینده میشه مثل دوران قاجار . نه حمومی نه توالت بهداشتی . هیچی هیچ . اما بخودشون زحمت نمیدن که حالا که همه چیشونو از دست دادن بریزن تو خیابون روز و شب مزدوران و رژیم رو سیاه کنن . نشستن فقط مینالن. زلزله سر پل ذهاب رو یادشون نمیاد که هنوز که هنوزه تو کانکس دارن زندگی میکنن . اونم کانکس های اهدایی مردم . یه لحظه فکر کنید و تمومش کنیم این ذلت و خواری رو .