۶. نقطهی عزیمت برای اصلاح: توانمندسازی بنیهی تصمیمگیری
مناسبترین مسیر آغاز اصلاح آن است که قوهی مجریه از درون خود بازسازی شود. اگر این قوه بتواند با استفاده از دانایان ملی، پاکدست، غیررانتی و برخوردار از اعتبار علمی تصمیمگیریهای خود را اصلاح کند، نمونههای موفقی از تصمیمگیری عالمانه و ملی پدید خواهد آمد.
در این صورت، سطح مطالبات عمومی برای کیفیت بهتر تصمیمها بهتدریج ارتقا مییابد و این روند میتواند به اصلاح تدریجی کل ساختار سیاسی منجر شود.
مطالعات موجود نیز نشان میدهد که حدود نود درصد از آنچه در مجلس به عنوان طرح و لایحه بررسی میشود، منشأ آن در قوهی مجریه است. از این رو، میتوان نتیجه گرفت که راه نجات کشور، از مسیر ارتقای کیفیت نظام تصمیمگیری در قوهی مجریه میگذرد.
۷. جمعبندی نهایی
تجربهی تاریخی برندگان نوبل اقتصاد در حوزه توسعه و ارزیابیهای آنان از نظریات خود نشان میدهد که توسعه از منابع مادی و مالی آغاز نمیشود، بلکه از کیفیت تصمیمگیری آغاز میشود. هر نظامی که نتواند ظرفیت عقلانی، فکری و نهادی تصمیمسازی خود را ارتقا دهد، ناگزیر به بازتولید عقبماندگی و بحران خواهد بود.
در مقابل، هرگاه دانش، سلامت و شایستگی در تصمیمگیریهای کلان تقویت شود، مسیر نجات و پیشرفت همچنان گشوده خواهد ماند. كانال قواعدبازی