آدام اسمیت در کتاب خود نظریه‌ی احساسات اخلاقی چنین اظهار می‌کند:

بیایید فرض کنیم که امپراطوری عظیم چین را، با هزار هزار هزار تن از ساکنانش، زلزله‌ای به ناگهان بلعیده و به مردی از ابنای بشر در اروپا که هیچ پیوندی با آن قسمت از جهان نداشته، خبرِ این بلای خانمان‌سوز رسیده. واکنش او چگونه خواهد بود؟ او، به خیال من، پیش از هر چیز اندوه عظیم خویش را از مصیبتی که بر آن مردمِ ناشاد رفته اظهار خواهد کرد، و در باب عاریتی‌بودن و کوتاهی عمرِ آدمی، و پوچی همه‌ی کوشش‌های او، که به لحظه‌ای نیست و نابود می‌شوند، قصه‌هایی جگرسوز خواهد ساخت. او همچنین، اگر که مردِ گمانه‌زنی باشد، با خود خواهد اندیشید که پیامدهای این فاجعه چه بر سر بازرگانی اروپا و تجارت و بازار جهان خواهد آورد و وقتی این فلسفه‌بافی‌های ظریف پایان یافت، آنگاه که همه‌ی این احساسات انسانی به تمامی اظهار شد، آن‌وقت است که او پی کار و بار خودش خواهد رفت، و تفریح و تفرج خود را بازخواهد یافت، و این‌همه را با چنان آرامش و آسایشی صورت خواهد داد که گویی هیچ اتفاقی رخ نداده است. بی‌اهمیت‌ترین پیشامدی که اما، خود او را نشانه گرفته باشد بیش از این به اضطرابش خواهد انداخت. اگر قرار بود فردا انگشت کوچکش را ببرند نمی‌توانست چشم بر هم بگذارد؛ اما از آنجا که او هیچ‌گاه هیچ‌کدام از قربانیان این فاجعه را ندیده، در بسترِ امنِ خود بر تباهی صدها میلیون تن از برادرانش خرناس خواهد کشید.

📘 #لوح_سپید
✍️استیون پینکر
📄 ۲۹۰

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ