هفتم اکتبر ادامه دارد...

مرگ در جام ایمان، از غزه تا هر کجای جهان

هفتم اکتبر یک روز نبود؛ یک منطق بود.
منطقِ مرگی که هر بار با نام ایمان توجیه می‌شود و هر بار، عقل نخستین قربانی آن است. روزی که نام خدا بر زبان‌ها جاری شد، اما انسان به خاک افتاد؛ و آنچه شکست، نه فقط بدن‌ها، که خرد بود.

امروز نیز،در هیاهوی خبرها، ادعاها و تهدیدها،سایه‌ی همان منطق را می‌بینیم. فارغ از درستی یا نادرستی روایت‌ها، نفسِ بازتولید خشونتِ مقدس، خود گواه تداوم همان بیماری است: ایمانی که از عقل جدا شده و به ابزار سیاست بدل گشته است. جایی که خبرِ هراس می‌چرخد و پاسخِ نظامی وعده داده می‌شود، هفتم اکتبر دوباره نفس می‌کشد.

هیچ گلوله‌ای، هیچ انفجاری، هیچ عملیات پنهانی‌ای به اندازه‌ی ایمانِ کورِ ایدئولوژیک ویرانگر نیست.
آن‌جا که خدا جای اندیشه می‌نشیند، مرگ نامِ دیگرِ رستگاری می‌شود. آن‌جا که پرسش جرم است، پاسخ فریاد و آتش است. و آن‌جا که سیاست با تقدس پیوند می‌خورد، انسان حذف می‌شود.

حماس، داعش، طالبان، جمهوری اسلامی،نام‌ها تغییر می‌کنند، ریشه یکی است.
درختی که از تعبدِ کور و نفرتِ مقدس تغذیه می‌شود؛ درختی که جهان را نه خانه‌ی مشترک انسان‌ها، که میدان جنگ حق و باطل می‌بیند. در چنین نگاهی، غیرنظامی "عدد" است، کودک "دشمن"، و مرگ "فضیلت".

اتفاق امروز،هر چه که روایت رسمی‌اش فردا روشن شود،یادآور یک حقیقت تلخ است:
خشونتِ مقدس مرز نمی‌شناسد. از خاورمیانه تا هر قاره‌ای که عقل عقب‌نشینی کند، ایمانِ مسلح پیش‌روی می‌کند. و هر جا این ایمان جام می‌شود، عقل ریخته می‌شود و مرگ نوشیده.

این تناقض بنیادین ایمانِ ایدئولوژیک است:
در نام عدالت، بی‌عدالتی می‌آفریند؛
در نام آزادی، اسارت می‌سازد؛
و در نام خدا، انسان را قربانی می‌کند.

هفتم اکتبر به ما آموخت،و امروز دوباره یادآوری می‌کند،که تاریخ با محکومیت‌های لحظه‌ای تغییر نمی‌کند.
تا زمانی که تقدسِ ایدئولوژی‌های خون‌خوار شکسته نشود و عقل به جایگاه خود بازنگردد، این جام دست‌به‌دست خواهد چرخید.

هفتم اکتبر ادامه دارد؛
نه به‌عنوان تاریخ،
بلکه به‌عنوان هشداری که هنوز شنیده نشده است.

✍️ ایلیا طهرانی
➖➖➖➖
#پاسارگادنیوزKFP
🌐🌐 @PN_KFP