گویی اکثر اصلاحطلبان ایران را، به ویژه در ۸۴ و امروز، توصیف میکند که از ضرورت شناسایی مسائل ملموس روزمرهٔ گروههای اجتماعی و صحبت دربارهٔ راههای جزئینگر و ملموس پاسخ به این مطالبات غافل بودهاند و تاکید صرف بر آرمانها و آرزوهای بلندمدتشان، آنهم بدون توضیح روشن نقشهٔ راه تحققشان، کافی محسوب میکردهاند:
محمدرضاجلاییپور
«
ما و همفکرانمان در حزب دموکرات همواره از آینده نوشتیم و کارهایی که میخواستیم بکنیم. و این بزرگترین اشتباه ما بود. فراموش کردیم که سیاست برای حل مشکلات امروز است. فراموش کردیم که مردم به ما رای دادند برای حل مشکلات امروزشان؛ و ما اینجا به پوپولیسم باختیم. چون با مردم و جامعه در وضعیت فعلیشان نتوانستیم ارتباط برقرار کنیم»
(الکساندرو باربانو، «ده دروغ»، ۲۰۲۰)
توییتر احسان سلطانی
#فرهیختگان راهی به رهایی