✍️سایه کرونا بر سر غذای کشور؛ سامانه ارتباطی زنجیره کشاورزی و دولت ضروری است
📌ایرناپلاس با فاطمه پاسبان، کارشناس مسائل اقتصادی و عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهش‌های برنامه‌ریزی اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی گفت‌وگویی کرده که مشروح آن را می‌خوانید:
❓بخش‌های مختلف اقتصادی در ماه‌های گذشته تحت تأثیر کرونا قرار گرفته‌اند. تأثیر شیوع این ویروس بر جنبه‌های گوناگون بخش کشاورزی ایران را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
📌اگر از جنبه تولید بخش کشاورزی موضوع را تحلیل کنیم چند اتفاق رخ داده که هم‌اکنون بخش کشاورزی را متأثر کرده و در آینده نیز این تأثیر بیشتر می‌شود. نخست اینکه به دلیل محدودیت‌های جابه‌جایی و قرنطینه، دسترسی به بازار محصولات کشاورزی کاهش پیدا کرده و در نتیجه، امکان انتقال بخشی از تولیدات به بازار از بین رفته است. در رابطه با آن بخش از محصولات کشاورزی که فسادپذیر هستند، تولیداتی که امکان عرضه به بازار را نیافته‌اند، به ضایعات تبدیل می‌شوند. این موضوع به‌خصوص در زمینه تولیدات کشاورزان خرده پا که در بازارهای محلی و منطقه‌ای تولیداتشان را به فروش می‌رسانند بیشتر به چشم می‌خورد. علاوه بر این، محدودیت‌های جابه‌جایی و تحرک کمتر، تولیدکنندگان را با مسئله تأمین نهاده‌های تولید و دسترسی فیزیکی و اقتصادی به آنها نیز مواجه کرده است.
📌مسئله دوم، مربوط به طرف تقاضاست. اگر بخش تقاضای محصولات کشاورزی را در نظر بگیریم، با توجه به کاهش سطح درآمد به دلیل تعطیلی کسب‌وکارها و مشاغل، مشاهده می‌شود تقاضای محصولات کشاورزی نیز کاهش پیدا کرده و در نتیجه، قیمت برخی از محصولات در بازار نیز کاهش داشته است. این کاهش قیمت‌ها در واقع به دلیل کاهش قدرت خرید واقعی مردم رخ داده است.
📌از طرف دیگر، با توجه به محدودیت و ثابت بودن درآمدها، اقلام دیگری که در حال حاضر بیشتر مورد نیازند، مانند اقلام بهداشتی، در سبد خانوار جایگزین شده‌اند و به‌نوعی، شاهد تغییر در الگوی مصرف و ترکیب سبد مصرفی خانوار هستیم. این موضوع نیز در کاهش تقاضای برای برخی محصولات کشاورزی نقش داشته است. البته توجه به این نکته ضرورت دارد که امکان خرید برخی محصولات کشاورزی مانند گوشت، برنج و حبوبات به دلیل قیمت بالا برای خانوارهای با درآمد متوسط و کم فراهم نیست و به عبارتی، دسترسی فیزیکی به این اقلام وجود دارد، اما دسترسی و توانایی اقتصادی برای خرید نیست. این نکته بایستی مورد توجه مسئولان باشد که موجودیت این کالاها در بازار به معنی تأمین نیاز مصرف‌کنندگان نیست؛ بلکه به دلیل نبود قدرت خرید واقعی است. حذف این اقلام از سبد غذای خانوار، به معنای شیوع ناامنی غذایی در کشور است.
📌بخش دیگری از تقاضای محصولات کشاورزی از طرف برخی کسب‌وکارها اتفاق می‌افتد مانند رستوران‌ها، هتل‌ها و اماکن گردشگری که تعطیلی آنها موجب شده هم بخشی از تقاضا برای محصولات کشاورزی کم شود و هم بخشی از تأمین مالی تولیدکنندگان مواد غذایی که با بستن قرارداد و دریافت پیش پرداخت و روش‌های مشابه انجام می‌شد، دچار چالش شود و به‌طور خاص در تأمین سرمایه در گردش با مانع مواجه شوند.
📌مسئله سوم، بحث بازار محصولات کشاورزی است. در مورد بازار محصولات کشاورزی باید توجه داشت کانال‌های توزیع و بازاریابی محصولات کشاورزی در کشور ما چندان کارآمد نیستند و بیشتر به روش‌های سنتی انجام می‌شوند. این روش‌های سنتی به دلیل تعطیلی‌های اخیر، با مشکلاتی مواجه شدند که لازم است از طریق کانال‌های جدید و نیز روش‌های نوین بازاریابی و فروش محصولات تا حدودی به حل این مشکلات کمک کرد.
📌مسئله چهارم، تغییر هزینه‌ها و قیمت تمام شده به دنبال شیوع کرونا است. نیروی کار چه در بخش تولید و چه در بخش حمل‌ونقل ممکن است به دلیل محدودیت در جابه‌جایی و با توجه به ترس و واهمه ناشی از ابتلا به بیماری در محل کار خود حاضر نشود و با کمبود عرضه نیروی کار مواجه شویم که هزینه‌های حقوق و دستمزد را افزایش می‌دهد. افزایش این هزینه‌ها منجر به افزایش هزینه تولید و افزایش قیمت تمام شده می‌شود و هر دو طرف تولیدکننده و مصرف‌کننده را تحت‌الشعاع خود قرار می‌دهد؛ تولیدکنندگان امکان فروش محصولاتی را که افزایش قیمت داشته‌اند در بازار پیدا نمی‌کنند و مصرف‌کنندگان نیز توان خرید نخواهند داشت و ....
✍️ادامه مطلب در وب سایت نویسنده و سایت خبرگزاری جمهوری اسلامی
http://plus.irna.ir/news/83758250/
attach 📎
📌ایرناپلاس با فاطمه پاسبان، کارشناس مسائل اقتصادی و عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهش‌های برنامه‌ریزی اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی گفت‌وگویی کرده که مشروح آن را می‌خوانید:
❓بخش‌های مختلف اقتصادی در ماه‌های گذشته تحت تأثیر کرونا قرار گرفته‌اند. تأثیر شیوع این ویروس بر جنبه‌های گوناگون بخش کشاورزی ایران را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
📌اگر از جنبه تولید بخش کشاورزی موضوع را تحلیل کنیم چند اتفاق رخ داده که هم‌اکنون بخش کشاورزی را متأثر کرده و در آینده نیز این تأثیر بیشتر می‌شود. نخست اینکه به دلیل محدودیت‌های جابه‌جایی و قرنطینه، دسترسی به بازار محصولات کشاورزی کاهش پیدا کرده و در نتیجه، امکان انتقال بخشی از تولیدات به بازار از بین رفته است. در رابطه با آن بخش از محصولات کشاورزی که فسادپذیر هستند، تولیداتی که امکان عرضه به بازار را نیافته‌اند، به ضایعات تبدیل می‌شوند. این موضوع به‌خصوص در زمینه تولیدات کشاورزان خرده پا که در بازارهای محلی و منطقه‌ای تولیداتشان را به فروش می‌رسانند بیشتر به چشم می‌خورد. علاوه بر این، محدودیت‌های جابه‌جایی و تحرک کمتر، تولیدکنندگان را با مسئله تأمین نهاده‌های تولید و دسترسی فیزیکی و اقتصادی به آنها نیز مواجه کرده است.
📌مسئله دوم، مربوط به طرف تقاضاست. اگر بخش تقاضای محصولات کشاورزی را در نظر بگیریم، با توجه به کاهش سطح درآمد به دلیل تعطیلی کسب‌وکارها و مشاغل، مشاهده می‌شود تقاضای محصولات کشاورزی نیز کاهش پیدا کرده و در نتیجه، قیمت برخی از محصولات در بازار نیز کاهش داشته است. این کاهش قیمت‌ها در واقع به دلیل کاهش قدرت خرید واقعی مردم رخ داده است.
📌از طرف دیگر، با توجه به محدودیت و ثابت بودن درآمدها، اقلام دیگری که در حال حاضر بیشتر مورد نیازند، مانند اقلام بهداشتی، در سبد خانوار جایگزین شده‌اند و به‌نوعی، شاهد تغییر در الگوی مصرف و ترکیب سبد مصرفی خانوار هستیم. این موضوع نیز در کاهش تقاضای برای برخی محصولات کشاورزی نقش داشته است. البته توجه به این نکته ضرورت دارد که امکان خرید برخی محصولات کشاورزی مانند گوشت، برنج و حبوبات به دلیل قیمت بالا برای خانوارهای با درآمد متوسط و کم فراهم نیست و به عبارتی، دسترسی فیزیکی به این اقلام وجود دارد، اما دسترسی و توانایی اقتصادی برای خرید نیست. این نکته بایستی مورد توجه مسئولان باشد که موجودیت این کالاها در بازار به معنی تأمین نیاز مصرف‌کنندگان نیست؛ بلکه به دلیل نبود قدرت خرید واقعی است. حذف این اقلام از سبد غذای خانوار، به معنای شیوع ناامنی غذایی در کشور است.
📌بخش دیگری از تقاضای محصولات کشاورزی از طرف برخی کسب‌وکارها اتفاق می‌افتد مانند رستوران‌ها، هتل‌ها و اماکن گردشگری که تعطیلی آنها موجب شده هم بخشی از تقاضا برای محصولات کشاورزی کم شود و هم بخشی از تأمین مالی تولیدکنندگان مواد غذایی که با بستن قرارداد و دریافت پیش پرداخت و روش‌های مشابه انجام می‌شد، دچار چالش شود و به‌طور خاص در تأمین سرمایه در گردش با مانع مواجه شوند.
📌مسئله سوم، بحث بازار محصولات کشاورزی است. در مورد بازار محصولات کشاورزی باید توجه داشت کانال‌های توزیع و بازاریابی محصولات کشاورزی در کشور ما چندان کارآمد نیستند و بیشتر به روش‌های سنتی انجام می‌شوند. این روش‌های سنتی به دلیل تعطیلی‌های اخیر، با مشکلاتی مواجه شدند که لازم است از طریق کانال‌های جدید و نیز روش‌های نوین بازاریابی و فروش محصولات تا حدودی به حل این مشکلات کمک کرد.
📌مسئله چهارم، تغییر هزینه‌ها و قیمت تمام شده به دنبال شیوع کرونا است. نیروی کار چه در بخش تولید و چه در بخش حمل‌ونقل ممکن است به دلیل محدودیت در جابه‌جایی و با توجه به ترس و واهمه ناشی از ابتلا به بیماری در محل کار خود حاضر نشود و با کمبود عرضه نیروی کار مواجه شویم که هزینه‌های حقوق و دستمزد را افزایش می‌دهد. افزایش این هزینه‌ها منجر به افزایش هزینه تولید و افزایش قیمت تمام شده می‌شود و هر دو طرف تولیدکننده و مصرف‌کننده را تحت‌الشعاع خود قرار می‌دهد؛ تولیدکنندگان امکان فروش محصولاتی را که افزایش قیمت داشته‌اند در بازار پیدا نمی‌کنند و مصرف‌کنندگان نیز توان خرید نخواهند داشت و ....
✍️ادامه مطلب در وب سایت نویسنده و سایت خبرگزاری جمهوری اسلامی
http://plus.irna.ir/news/83758250/
attach 📎
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment