اگر روزی صدایم نیامد
مپرس کجا رفته‌ام
بعضی صداها پس از خاموشی
تازه شنیده می‌شوند

من جایی نرفته‌ام
تنها شکل حضورم را به چیزی
بی‌نام، بی‌صدا
اما زنده‌تر سپرده‌ام

اگردر  لحظه‌ای مکث کردی
واژه‌ای تو را به سکوت کشاند
یا اندیشه‌ای ناتمام ماند
و چیزی بی‌دلیل
در درونت نجوا‌ کرد
شاید من همانجا باشم
نه به عنوان کسی که بود
بلکه چیزی که فهمیده شد

به دنبالم نگرد
من از مسیرها عبور کرده‌ام
نه برای رفتن
که برای معنا گرفتن
آن‌چه از من باقی می‌ماند
نه خودم است،  نه صدایم
بلکه سوالی است که در ذهن تو
باقی می‌ماند و
همین کافی است

وریشه مرادی

خرداد ۱۴۰۴
وریشه : "یک شب قبل از آن که بمبارانمان کنند من این شعر را نوشتم"

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing