چنین گفت " مهتاب"
شیخ حسن جهرمی می‌گوید: در سالی که گذارم به جندی‌شاپور افتاد، سخنی از محمد مهتاب شنیدم که تا گور بر من تازیانه می‌زند. دیدمش که زیر آفتاب تموز نشسته، نخ می‌ریسد و ترانه‌ زمزمه می‌کند. گفتم ای مرد خدا، مرا عاشقی بیاموز تا خدا را همچون عاشقان عبادت کنم. محمد مهتاب گفت: نخست بگو آیا هرگز خطی خوش، تو را مدهوش کرده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز شکفتن گلی در باغچۀ خانه‌ات تو را از غصه‌های بی‌شمار فارغ کرده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز صدایی خوش و دلربا، تو را به وجد آورده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز صورتی زیبا تو را چندان دگرگون کرده است که راه از چاه ندانی؟ گفتم: نه. گفت: هرگز زیر نم‌نم باران، آواز خوانده‌ای؟ گفتم: نه. گفت: هرگز به آسمان نگریسته‌ای به انتظار برف، تا آن را بر صورت خویش مالی و گرمای درون فرو نشانی؟ گفتم: نه. گفت: هرگز خندۀ کودکی نازنین، تو را به خلسۀ شوق برده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز غزلی یا بیتی یا سخنی فصیح، چندان تو را بی‌خود کرده است که اگر نشسته‌ای برخیزی و اگر ایستاده‌ای بنشینی؟ گفتم: نه. گفت: هرگز زلالی آب یا بلندی سرو یا نرمی گلبرگ یا کوشش مورچه‌ای، اشک شوق از دیدۀ تو سرازیر کرده است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز شده است که بخندی چون دیگری خندان است و بگریی چون دیگری گریان است؟ گفتم: نه. گفت: هرگز بر سیبی یا اناری، بیش از زمانی که به خوردن آن صرف می‌کنی، چشم دوخته‌ای؟ گفتم: نه. گفت: هرگز عاشق کتابی یا نقشی یا نگاری یا آموزگاری شده‌ای؟ گفتم: نه. گفت: هرگز دست بر روی خویش کشیده‌ای و با چشم و گوش و ابروی خویش معاشقت کرده‌ای؟ گفتم: نه. گفت: از من دور شو ای ملعون که سنگ را عاشقی می‌توان آموخت، تو را نه.

رضا بابایی


پی‌نوشت ریحانه موسوی:

مهتاب.....
یاد دارم وقتی از رضا بابایی پرسیدم ، استاد نوشته‌های "چنین گفت مهتاب" تان بسیار دلنشین و جذاب است از "محمد مهتاب" بیشتر برایمان بنویس ؛ راستی "محمد مهتاب" کیست و چرا "مهتاب"؟ پاسخ داد : یک شخصیت خیالی و از آن جهت مهتابش گفتم که شخصیتی ست که نیمی در روشنایی دارد و نیمی در تاریکی ( نه شخصیتی مقدس ، دوردست و دست نیافتنی بلکه یک انسان روشن اما معمولی. )
رضا بابایی شخصیت "محمد مهتاب" را چنین توصیف کرد :
او به دنیا نیامد ؛
و در جایی در نگذشت ؛
او هرگز پا به شهر و دیار ما نگذاشت ؛
اما همیشه با ما بود ؛
خاصه آنگاه که از غارِ تعصب بیرون می آمدیم ،
و چشم در چشم ِحقیقت می دوختیم .

وقتی خانواده اش می اندیشیدند که بر سنگ مزار او چه جمله ای حک کنند که شایسته ی فرزندِ قلم و صدایِ مردم باشد ؛ به نظرشان رسید چه خوب است این متن کوتاه _که در حقیقت توصیفی دقیق از حقیقتِ لطیف و روح پاکِ رضابابایی بود _بر سنگ آرامگاه ش نگاشته شود .
https://t.me/arshivefarhikhtegan/455



#فرهیختگان، ندای آگاهی

1 comment


شرح غمش به وصف نخواهد شدن تمام.