✳️ تأثیر شعر در نگارش

کمترین ارمغان شعر برای قلم نویسندگان، واژه است. بیفزایید بر آن، ساختارهای نو و متفاوت برای جمله‌سازی و تزریق ذوق و قریحه به خواننده. بارانداز همه این مواهب و امدادها ناخودآگاه است. هنگام شعرخوانی، انبوهی از فعل و انفعالات روحی و زبانی در ضمیر ما رخ می‌دهد که خود از آن بی‌خبریم؛ اما به هنگام نوشتن نامه‌ای برای دوست خود یا تحریر مقاله‌ای برای انتشار در مجله‌ای، همه آنچه ناآگاهانه از شهد شعر در جان خود کشیده‌ایم، ناگاه سر بر می‌آورد و بر روی کاغذ می‌نشیند.

🔹فواید شعرخوانی مستمر، برای نویسندگان

🔹 ذوق‌بخشی؛
🔹 غنای واژگانی؛
🔹 آشنایی با ساختمان متفاوت و متنوع جمله‌سازی؛
🔹 کشف نسبت‌های جدید و پیچیده میان کلمات؛
🔹 مهارت‌یابی در استخدام صنایع لفظی و معنوی زبان فارسی؛
🔹 جذب حلاوت‌های زبانی و ملاحت‌های لفظی؛
🔹 آشنایی با تعابیر ادبی و آموختن آنها؛
🔹 فراگیری کاربرد فنی و درست کلماتدر موقعیت‌های متفاوت؛
🔹 بازخوانی گفته‌ها و نوشته‌هایی که از هرگونه آلودگی زبانی یا دستوری پاکیزه است؛
🔹 اندوختن ابیات و عبارات شعری ناب که گاه در طی نوشته‌های خود می‌توان به درج یا حل آنها پرداخت؛
🔹 فراگیری عملی و کاربردی آرایه‌های سنتی و ابتکاری؛
🔹 آشنایی با اندیشه‌ها و نکته‌سنجی‌های گویندگان بزرگ فارسی.

📕بهتر بنویسیم
✍ رضا بابایی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment