▪️اما اگر داوطلبانه باشد چه؟

▪️ ست‌گادین | دوشنبه ۱۳ شهریور ۱۴۰۲


برای بیش از ۱۳۰ سال، ما روز کارگر را در ایالات متحده و کانادا جشن می‌گیریم ...

روز کارگر در این حوالی، بیشتر به نشانه تغییر فصل تبدیل شده است. اختصاص‌دادنِ فقط یک روز به چیزی که سزاوار خیلی بیشتر اینهاست... برای بزرگداشت و تجلیل از کارگرانی که برای ساختن، فداکاری و تلاش می‌کنند.

همه نیاز به کار دارند، اما امروزه افراد، بیشتر از هر زمان دیگری این امتیاز را دارند که نوع کاری را که قرار است انجام دهند، انتخاب کنند. شما باید جایی کار کنید، اما لازم نیست حتماً اینجا باشد.

و من فکر می‌کنم منصفانه است که بگوییم تقریباً هر فردی که این وبلاگ را می‌خواند شغلی دارد که برای کسی که در اولین جشن روز کارگر مشغول به کار بود غیرقابل تشخیص است. در واقع، بسیاری از این مشاغل، اکنون برای مردم در همین ۱۵ سال پیش هم قابل تشخیص نیستند.

در حال حاضر تنها ۹ درصد از کارکنان اداری در منهتن، پنج روز در هفته به دفتر خود می‌روند.

هوش مصنوعی هم که به این ترکیب اضافه کنیم، شاهد تغییر دیگری خواهیم بود، تغییری که سریع‌تر از هر چیزی که قبلاً اتفاق افتاده است رخ می‌دهد.

در عین حال، همزمان با وجود بسیاری از مشاغل که افراد برای آنها دستمزد دریافت می‌کنند، افراد دیگری این مشاغل را برای سرگرمی انجام می‌دهند. نوازندگان آماتور ویولن، ویراستاران داوطلب در ویکی‌پدیا، افرادی که داوطلبانه برای کمک به ساختن خانه‌ها یا غذادادن به گرسنگان کمک می‌کنند.

آیا یک کار یا شغل، اگر ما توانایی انتخابِ انجام یا عدم انجام آن را داشته باشیم، هنوز هم می‌تواند کار تلقی شود؟

با دوشاخه‌شدن بازار، افراد بسیار زیادی از قافله عقب می‌مانند. بسیاری از افراد بخاطر تعهدات و قراردادها گیر افتاده‌اند، آنها مورد تقدیر قرار نمی‌گیرند و حقوق کمتری دریافت می‌کنند.

پس اگر شانس انتخاب داشته باشیم، باید خردمندانه انتخاب کنیم.


.