این روا باشد که من در بندِ سخت؟
گه شما بر سبزه گاهی بر درخت
این چنین باشد وفای دوستان؟
من در این حبس و شما در گلستان؟
یاد آرید ای مِهان زین مُرغِ زار
یک صبوحی در میانِ مَرغزار
ای حریفانِ بتِ موزونِ خود
من قدح‌ها می‌خورم پر خونِ خود
یک قدح می نوش کن بر یادِ من
گر همی خواهی که بدهی دادِ من
یا به یادِ این فتاده خاک‌بیز
چون که خوردی جرعه‌ای بر خاک ریز
(مثنوی معنوی، دفتراول)
#هومن_پناهنده
@gashthaa