اینا بخشی از مردم ایرانند که با دست خالی و ابزار ساده با جنگ با آتش افتاده بر تن زاگرس در کوهمره سرخی رفته اند، جایی که هلیکوپتر آب پاش باید باشد، ولی نیست..

زاگرس قربانی فساد، جهل، ناکارآمدی و سوداگری شده. سوداگران، زغال فروشان، معدنکاران ، جاده سازان ، سدسازان و دلالان همه به جانش افتاده اند.
اما زاگرس فقط جنگل نیست، زاگرس تأمین کننده 40درصد آب شیرین ایران است. زاگرس برای پایداری سرزمین ایران حیاتی است. هرکدام به سهم خود نگذاریم حیاتمان را از ما بگیرند، اما سیستم حکمرانی در کجای این ویرانگری ایستاده؟ چه قانون و بودجه ای برای حفاظت از منابع طبیعی و بویژه جنگلها وجود دارد که جلو این خسارات را بگیرد؟ چطور است که سهم این زبان بسته ها از درآمد کشور تقریبا هیچ است؟ چه کنیم با این رنج بی پایان و سوگواری هر روزه آتش سوزیهای زاگرس؟

🆔 @RuralWomenIssues 😢