⭕️جرم آسمانی غول‌پیکری که به سوی ما می‌آید
📌به گفته دانشمندان، این بزرگ‌ترین دنباله‌داری است که تا کنون کشف شده است
♦️برناردینلی-برنشتاین، بزرگ‌ترین دنباله‌داری که تا کنون کشف شده، در حال بازگشت به منظومه شمسی است. این دنباله‌دار در فاصله ۲۹ واحد نجومی (۴.۳ میلیارد کیلومتر) از منظومه شمسی- ۲۹برابر فاصله بین زمین و خورشید- قرار گرفته است، و از این رو، بر اساس پژوهش جدیدی که در نسخه پیش از چاپ در پایگاه آرشیو (arXiv.org) منتشر شده است، تقریبا در یک دهه آتی [به منظومه شمسی] می‌رسد.
[توضیح مترجم: دنباله‌دار برناردینلی-برنشتاین (با نام علمی C/2014 UN271، که هزار مرتبه از میانگین دنباله‌دارها بزرگ‌تر است، نخستین بار در سال ۲۰۱۴ توسط «پدرو برناردینلی» و «گری برنشتاین» کشف شد.]
در حال حاضر این دنباله‌دار ۱۵۰ کیلومتری در اَبر اُورت (Oort) واقع شده است. اَبر اُورت مجموعه‌ای است عظیم از سنگ‌های یخی به ابعاد کوه، که دنباله درخشان یا به‌اصطلاح «گیسو» [یا کُما] در پشت آن، نشانه آن است که این اجرام در حال نزدیک شدن به نواحی گرم‌تر منظومه شمسی داخلی هستند.
خوشبختانه این غول سنگی تهدیدی برای زمین نیست، و احتمالا از بیرون مدار زحل، از فاصله ۱۰.۹۷ واحد نجومی [۱.۶ میلیارد کیلومتر] زمین عبور خواهد کرد. با وجود اینکه در مقایسه با دفعه قبلی [که این دنباله‌دار به منظومه شمسی نزدیک شده بود] به طور قابل‌توجهی این فاصله کمتر است، اما این به معنای آن نیست که انسان بتواند بدون استفاده از تجهیزات [رصدی] از جمله تلسکوپ، آن را مشاهده کند.
بار قبلی که دنباله‌دار برناردینلی-برنشتاین [به منظومه شمسی] برگشت، ۳.۵ میلیون سال پیش بود، و پس از دور شدن تا ۴۰هزار واحد نجومی، به فاصله ۱۸ واحد نجومی (۲.۶ میلیارد کیلومتر) از خورشید رسید.
بیشتر بخوانید...
📌به گفته دانشمندان، این بزرگ‌ترین دنباله‌داری است که تا کنون کشف شده است
♦️برناردینلی-برنشتاین، بزرگ‌ترین دنباله‌داری که تا کنون کشف شده، در حال بازگشت به منظومه شمسی است. این دنباله‌دار در فاصله ۲۹ واحد نجومی (۴.۳ میلیارد کیلومتر) از منظومه شمسی- ۲۹برابر فاصله بین زمین و خورشید- قرار گرفته است، و از این رو، بر اساس پژوهش جدیدی که در نسخه پیش از چاپ در پایگاه آرشیو (arXiv.org) منتشر شده است، تقریبا در یک دهه آتی [به منظومه شمسی] می‌رسد.
[توضیح مترجم: دنباله‌دار برناردینلی-برنشتاین (با نام علمی C/2014 UN271، که هزار مرتبه از میانگین دنباله‌دارها بزرگ‌تر است، نخستین بار در سال ۲۰۱۴ توسط «پدرو برناردینلی» و «گری برنشتاین» کشف شد.]
در حال حاضر این دنباله‌دار ۱۵۰ کیلومتری در اَبر اُورت (Oort) واقع شده است. اَبر اُورت مجموعه‌ای است عظیم از سنگ‌های یخی به ابعاد کوه، که دنباله درخشان یا به‌اصطلاح «گیسو» [یا کُما] در پشت آن، نشانه آن است که این اجرام در حال نزدیک شدن به نواحی گرم‌تر منظومه شمسی داخلی هستند.
خوشبختانه این غول سنگی تهدیدی برای زمین نیست، و احتمالا از بیرون مدار زحل، از فاصله ۱۰.۹۷ واحد نجومی [۱.۶ میلیارد کیلومتر] زمین عبور خواهد کرد. با وجود اینکه در مقایسه با دفعه قبلی [که این دنباله‌دار به منظومه شمسی نزدیک شده بود] به طور قابل‌توجهی این فاصله کمتر است، اما این به معنای آن نیست که انسان بتواند بدون استفاده از تجهیزات [رصدی] از جمله تلسکوپ، آن را مشاهده کند.
بار قبلی که دنباله‌دار برناردینلی-برنشتاین [به منظومه شمسی] برگشت، ۳.۵ میلیون سال پیش بود، و پس از دور شدن تا ۴۰هزار واحد نجومی، به فاصله ۱۸ واحد نجومی (۲.۶ میلیارد کیلومتر) از خورشید رسید.
بیشتر بخوانید...
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment