بعد راجع به والاحضرت همایونی عرایض کردم. عرض کردم: مدتی است شاهنشاه قصد دارید یک پیشکار برای معظّم له انتخاب فرمائید، کاری نمی کنید و وقت آن می گذرد، حالا ایشان در سنّی هستند که باید کاملاً به عادات و اخلاق، شعر و ادب و تاریخ ایران واقف و آگاه و به علاوه علاقمند بشوند. در مدرسه{ای} که تشریف دارند و با پرستار فرانسوی، این مسائل میسّر نیست، اجازه فرمائید لااقل حالا یک رئیس مدرسه{مرد} به جای خانم{هما} ضرّابی بگذاریم و من فکر کرده ام پروفسور {فضل الله} رضا، سفیر فعلی شاهنشاه در کانادا برای اینکار بسیار مناسب است، چون هم در علوم و فیزیک و ریاضی تبحّر دارد و در آمریکا استاد بود، هم به شعر و ادب فارسی علاقمند است و حتی مطالعۀ عمیق دارد، منجمله هشت جلد کتاب در تفسیر شاهنامه نوشته، خودش هم شاعر است. فرمودند: یک فکری می کنم. عرض کردم: دیر می شود، زودتر باید فکر بفرمائید. فرمودند: {فضل الله} رضا دیندار هم هست یا لامذهب است؟ عرض کردم: اتفاقاً به علت معلومات زیادی که دارد یا به علل دیگر خیلی مذهبی هم هست. فرمودند: پس بسیار خوب است، حالا لازم نیست مدیر مدرسه بشود (البته این امریّه به خاطر علیاحضرت شهبانو است، چون خانم ضرّابی دوست علیاحضرت است) ممکن است برود آنجا درس بدهد. عرض کردم: این هم خوب است. فرمودند: ولیعهد در علوم و امور فنّی بسیار علاقمند است و کار می کند. عرض کردم: تنها زمینه ایست که در اختیار دارند و در اختیارشان گذاشته شده و گرنه من امتحان کرده ام، به تاریخ و جغرافیا و علوم نظامی و این مسائل بسیار علاقمند هستند و به دقت گوش می دهند. فرمودند: همین طور است. ج 5 / ص 206 و 207 شنبه # 1354/6/1