⭕️ احتمال عملی تجزیه ایران در شرایط امروز: نزدیک به صفر
📌 نیرویی که سه هزار سال مردم ایران را در کنار هم نگاه داشته است، هزاران سال دیگر هم می‌تواند چنین کند
♦️در دوره و پس از هر گونه جنبش و خیزش اجتماعی در ایران، بوق‌های تبلیغاتی نظام، دوگانه «یا جمهوری اسلامی یا تجزیه ایران» را مطرح کرده‌اند. آن‌ها می‌گویند سقوط نظام جمهوری اسلامی، به تجزیه ایران می‌انجامد؛ گویی رمز یک‌پارچگی و تجزیه نشدن یک کشور، فساد و ناکارآمدی و رانت‌خواری و فرقه‌گرایی و گسترش‌طلبی و سرکوب است. پس از اعتراضات در خوزستان و چند استان دیگر، دوباره این گونه تبلیغات اوج گرفت. این تبلیغات معمولا به شکل نگرانی (احساساتی که ربطی به واقعیت ندارند) و دلسوزی (که کسی از آن‌ها درخواست نکرده) بیان می‌شوند.
فراتر از این که گروه‌هایی به تجزیه ایران باور داشته باشند یا خیر، در پی این کار باشند یا خیر، و عِده و عُده این گرو‌ه‌ها چیست، پرسش توصیفی (و نه تجویزی و توصیه‌ای) در شرایط امروز، این است که آیا اصولا احتمال چنین رویدادی وجود دارد، و اگر وجود دارد، چقدر است؟ آن‌ها که ترس خود را از تجزیه مطرح می‌کنند به چه نشانه‌ها و واقعیاتی استناد می‌کنند؟
از نگاه این نگارنده، با توجه به واقعیات موجود، احتمال تجزیه ایران با یا بدون وجود نظام جمهوری اسلامی نزدیک به صفر است و تنها نیرویی که در حال حاضر در جهت تجزیه ایران عمل می‌کند، حکومت جمهوری اسلامی است. این دو نکته را با شواهدی در هر سه وجه قدرت‌های خارجی، گروه‌های سیاسی، و مطالبات اقشار مردم، که می‌توانند عامل تجزیه تصور شوند، تبیین می‌کنم.
ایران مساوی «جمهوری اسلامی» نیست
ایران تنها چهار دهه است که با هیولای اسلام سیاسی و ولایت فقیه به عنوان ایدئولوژی حاکم، دست در گریبان است. این دولت- ملت، در طول تاریخ با چندین بار اشغال از سوی نیروهای بیگانه، هویت ملی و سرزمینی خود را حفظ کرده است. بنابر این، سرنوشت ایران و نظام جمهوری اسلامی به هم گره نخورده است که با رفتن این نظام، اثری از ایران باقی نماند. مساوی گرفتن این دو، کار بوق‌های تبلیغاتی رژیم و لابی و هواداران آن است که ایران را از ۲۲ بهمن ۵۷ یک دولت-ملت می‌دانند و بر این باورند که ایران تحت حکومت روحانیون یکپارچه می‌ماند، و قبل و بعد از آن چندتکه و ازهم‌فروپاشیده. نیرویی که سه هزار سال مردم ایران را در کنار هم نگاه داشته است، هزاران سال دیگر هم می‌تواند چنین کند؛ مگر آن که نظام جمهوری اسلامی تیشه در دست بگیرد و هر روز به ریشه‌ها بزند. امروز هویت ملی ایرانیان منسجم‌تر و قوی‌تر است یا پیش از انقلاب جهل و توهم در سال ۵۷؟
ادامه مطلب...
🖌 مجید محمدی
📌 نیرویی که سه هزار سال مردم ایران را در کنار هم نگاه داشته است، هزاران سال دیگر هم می‌تواند چنین کند
♦️در دوره و پس از هر گونه جنبش و خیزش اجتماعی در ایران، بوق‌های تبلیغاتی نظام، دوگانه «یا جمهوری اسلامی یا تجزیه ایران» را مطرح کرده‌اند. آن‌ها می‌گویند سقوط نظام جمهوری اسلامی، به تجزیه ایران می‌انجامد؛ گویی رمز یک‌پارچگی و تجزیه نشدن یک کشور، فساد و ناکارآمدی و رانت‌خواری و فرقه‌گرایی و گسترش‌طلبی و سرکوب است. پس از اعتراضات در خوزستان و چند استان دیگر، دوباره این گونه تبلیغات اوج گرفت. این تبلیغات معمولا به شکل نگرانی (احساساتی که ربطی به واقعیت ندارند) و دلسوزی (که کسی از آن‌ها درخواست نکرده) بیان می‌شوند.
فراتر از این که گروه‌هایی به تجزیه ایران باور داشته باشند یا خیر، در پی این کار باشند یا خیر، و عِده و عُده این گرو‌ه‌ها چیست، پرسش توصیفی (و نه تجویزی و توصیه‌ای) در شرایط امروز، این است که آیا اصولا احتمال چنین رویدادی وجود دارد، و اگر وجود دارد، چقدر است؟ آن‌ها که ترس خود را از تجزیه مطرح می‌کنند به چه نشانه‌ها و واقعیاتی استناد می‌کنند؟
از نگاه این نگارنده، با توجه به واقعیات موجود، احتمال تجزیه ایران با یا بدون وجود نظام جمهوری اسلامی نزدیک به صفر است و تنها نیرویی که در حال حاضر در جهت تجزیه ایران عمل می‌کند، حکومت جمهوری اسلامی است. این دو نکته را با شواهدی در هر سه وجه قدرت‌های خارجی، گروه‌های سیاسی، و مطالبات اقشار مردم، که می‌توانند عامل تجزیه تصور شوند، تبیین می‌کنم.
ایران مساوی «جمهوری اسلامی» نیست
ایران تنها چهار دهه است که با هیولای اسلام سیاسی و ولایت فقیه به عنوان ایدئولوژی حاکم، دست در گریبان است. این دولت- ملت، در طول تاریخ با چندین بار اشغال از سوی نیروهای بیگانه، هویت ملی و سرزمینی خود را حفظ کرده است. بنابر این، سرنوشت ایران و نظام جمهوری اسلامی به هم گره نخورده است که با رفتن این نظام، اثری از ایران باقی نماند. مساوی گرفتن این دو، کار بوق‌های تبلیغاتی رژیم و لابی و هواداران آن است که ایران را از ۲۲ بهمن ۵۷ یک دولت-ملت می‌دانند و بر این باورند که ایران تحت حکومت روحانیون یکپارچه می‌ماند، و قبل و بعد از آن چندتکه و ازهم‌فروپاشیده. نیرویی که سه هزار سال مردم ایران را در کنار هم نگاه داشته است، هزاران سال دیگر هم می‌تواند چنین کند؛ مگر آن که نظام جمهوری اسلامی تیشه در دست بگیرد و هر روز به ریشه‌ها بزند. امروز هویت ملی ایرانیان منسجم‌تر و قوی‌تر است یا پیش از انقلاب جهل و توهم در سال ۵۷؟
ادامه مطلب...
🖌 مجید محمدی
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment