#تلنگر
همچنان که گاهی باید بر مرگ مردی گریست و دریغ خورد، گاهی هم باید از مردن کلمه ای و نابود شدن اصطلاحی و از میان رفتن تعبیری دریغ داشت...یکی از این کلمات که این روزها در حال احتضار است! و بیم آن می رود که دوسه سال دیگر- کسی چه می داند- شاید هم دیرتر رخت از این جهان بربندد...کلمه «آقازاده» است. (پی نوشت: مرحوم نفیسی این متن را در سال 1334 نوشته و خبر نداشته است که رستاخیر این واژه در زمان ماست!}
این کلمه تا بیست سی سال پیش خیلی زنده تر و نیرومندتر و دهان پرکن تر از امروز بود و در هرکوی و برزن، در هر شهر و محله، آقازاده فراوان بود. این آقازادگان دو دسته بودند:
یک عده بازماندگان و زادگان اعیان و اشراف؛ و یک عده اخلاف و اعقاب دستارپوشان که با آنکه در دو محیط جداگانه زاده شده بودند در بسیاری از جهات مادی و معنوی باهم شریک بودند و وجه اشتراک مهم ایشان بی هنری و بیکارگی بود. آقازاده ها، عمری را به خورد و خواب و حلق و دلق و جلق بسر می بردند.
«خاطرات ادبی و سیاسی و جوانی»
به قلم سعید نفیسی؛ دی ماه 1334
#ژن_خوب
#آقازاده
@renaissancetranslate
@sahandiranmehr
همچنان که گاهی باید بر مرگ مردی گریست و دریغ خورد، گاهی هم باید از مردن کلمه ای و نابود شدن اصطلاحی و از میان رفتن تعبیری دریغ داشت...یکی از این کلمات که این روزها در حال احتضار است! و بیم آن می رود که دوسه سال دیگر- کسی چه می داند- شاید هم دیرتر رخت از این جهان بربندد...کلمه «آقازاده» است. (پی نوشت: مرحوم نفیسی این متن را در سال 1334 نوشته و خبر نداشته است که رستاخیر این واژه در زمان ماست!}
این کلمه تا بیست سی سال پیش خیلی زنده تر و نیرومندتر و دهان پرکن تر از امروز بود و در هرکوی و برزن، در هر شهر و محله، آقازاده فراوان بود. این آقازادگان دو دسته بودند:
یک عده بازماندگان و زادگان اعیان و اشراف؛ و یک عده اخلاف و اعقاب دستارپوشان که با آنکه در دو محیط جداگانه زاده شده بودند در بسیاری از جهات مادی و معنوی باهم شریک بودند و وجه اشتراک مهم ایشان بی هنری و بیکارگی بود. آقازاده ها، عمری را به خورد و خواب و حلق و دلق و جلق بسر می بردند.
«خاطرات ادبی و سیاسی و جوانی»
به قلم سعید نفیسی؛ دی ماه 1334
#ژن_خوب
#آقازاده
@renaissancetranslate
@sahandiranmehr
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment