. روزگار بازیهایش زیاد و سخت شده، آنقدر که نه امانم داد میان جنگ، کودکی کنم و حالا هم فرصتم نمی دهد، پا به پای کودکم، کودکی کنم؛ و هر روز خطهای نویی میبینم بر چهره‌ای که خیلی هم آشنا نیست برایم! انگار یک دفعه سرعت زندگی بیشتر شده! و من در تلاشم پا به پایش، اما بی رمق، بدوم بدوم بدوم امان... خستگی فرصت نمی‌دهد گاهی، می‌خواهم لَختی بیاسایم میان روزهای پرشتاب و سختگیرش! بهاره قادری هفدهم تیرماه ۱۳۹۸
