🔻این چالشی است که بسیاری از مهاجران و فرزندان آنها به خوبی میشناسند: والدین مهاجرت میکنند، یا فرزندان خود را به کانادا میفرستند تا آنها هم زندگی بهتری برای خود بسازند و هم بتوانند بعدا از والدین خود حمایت کنند.
🔹 اما همین فشار برای دستیابی به موفقیت برای اینکه بتوانند به خانوادههای خود کمک مالی بکنند، میتواند به چالشی برای مدیریت امور مالی مهاجران تبدیل شود، زیرا آنها هم باید نیازهای خانوادهشان را برآورده کنند و هم نیازهای خودشان را.
🔹 روزنامه Globe And Mail کانادا در گزارشی در این باره به نقل از Enoch Omololu، کارشناس اقتصاد خانواده در بریتیش کلمبیا مینویسد مناسبات بین فرزندان و والدین در خانوادههای مهاجر و خانوادههای رنگینپوست بستگی زیادی به نحوهی برخورد والدین با پول دارد، و اینکه آنها چه مقدار به بچههایشان کمک کردهاند.
🔹 آقای Omololu میگوید: «اگر والدین همهی دارایی خود را برای فرزندشان در کانادا فرستاده باشند تا درس بخواند و زندگی تازهای را شروع کند، این انتظار تقریبا همیشه وجود دارد که آن فرزند به نحوی از انحا این سرمایهگذاری آنها را جبران کند. مخصوصا آنکه فرهنگ بسیاری از خانوادههای مهاجر اقتضا میکند که فرزندان خود را مسئول رفاه والدین خود بدانند.»
🔹 خانم Chrissy Kay، یک کارشناس دیگر اقتصاد خانواده میگوید: «کلید موفقیت در این است که همیشه با صراحت و شفافیت دربارهی چگونگی مدیریت پول صحبت کنید. با مطرح کردن این موضوع در فواصل زمانی منظم، مطمئن میشوید که همه همچنان در مورد برنامهها و قول و قرارهای توافق شده رضایت دارند. این گفتگوهای تکرارشونده جلوگیری میکند از اینکه مشکلات کوچک به بحرانهای تمامعیار تبدیل شوند.»
🔹 راهکار دیگری که هر دوی این کارشناسان اقتصاد خانواده پیشنهاد میدهند این است: «مهاجرانی که از خانوادههایشان حمایت میکنند روی امور مالی خود کنترل بهتری داشته باشند، از جمله تعیین محدودیتهای زمانی یا پولی برای حمایتهایشان، یا متوقف کردن کمکهای مالی به طور موقت تا زمانی که خودشان در موقعیت بهتری برای ادامهی حمایتها قرار بگیرند.»
————-
پدرام ناصح
حسابدار رسمی کانادا
nasseh.ca905-707-0736
@p_nasseh#Atash_Pedram_Nasseh
توجه: مسئولیت کلیه خبرها با آتش است و آگهیدهندگان نقشی در گزینش آنها ندارند
@AtashDaily