زان پیشتر که از سر ما آب بگذرد
با ناخدا بگوی که از خواب بگذرد
این کشتی شکسته در این تندباد سخت
آخر چگونه از دل گرداب بگذرد
ای سرزمین مادری، ای خانه‌ی پدر
یادت چو آتش از دل بی تاب بگذرد
ترسم که چاره‌ای نکند نوش دارویی
زین موج خون که از سر سهراب بگذرد
گر همچو رعد، نعره برآریم همزمان
کی خواب خوش به دیده‌ی ارباب بگذرد
«فریدون مشیری»
@designmanufacturing