کوتاه مدتی نوای خوش لالایی مادر را شنید. صدای پای باران، رعد و برق، نغمهی خوش پرندگان، صدای خش خش برگ زردپوش پاییز را...
روزی او شنواییاش را در لابهلای هیاهو و همهمهی خیابان، جیغ ترمز ماشینها و سوت ممتد پلیس، گم کرد و آرام آرام زبانش در سکوت، خُفت...
اما برق چشمانش همچنان بیدار است و هوشیار. چشمانی پرفروغ که همراهیش کرد برای تولدی دوباره...
او اینک صدا را در آغوش سکوت جستجو میکند. میداند که دستانی مهربان به دستانش توانایی تکلم را یاد میدهند. خرسند است و دلشاد از گرفتن حقی که در اثر یک سهلانگاری از دست داده بود.
🎥پیگیری مراحل درمان یکی از کودکان ناشنوای خانه ایرانی فرحزاد جمعیت امام علی
خانه ایرانی فرحزاد: 📞 09354748095
🆔 @imamalisociety