✳️ چرا مدیران بی‌تجربه از تصمیم‌گیری‌های دشوار اجتناب می‌کنند؟

✅ یکی از مهم‌ترین وظایف مدیران، اتخاذ تصمیم‌های دشوار است. بسیاری از مدیران سعی می‌کنند از قرارگیری در چنین شرایطی اجتناب کنند. آن‌ها جلوگیری از ناراحتی دیگران یا از دست رفتن وجهه و موقعیتشان در برابر کارمندان را به عنوان توجیه و بهانه‌ای در قبال این رفتار خود معرفی می‌کنند. با این وجود در اغلب موارد، تأخیر در تصمیم‌گیری‌های دشوار می‌تواند خسارات بیشتری را نسبت به بهانه‌های این مدیران به بار بیاورد. در واقع، به تعویق انداختن تصمیم‌های سخت، شرایط را پیچیده‌تر خواهد کرد و هر چه جایگاه یک مدیر ارتقا یابد، تصمیم‌های دشوار او نیز بیش از پیش خواهد شد.
برای ارزیابی دلایل اجتناب مدیران از تصمیم‌گیری‌های دشوار و پیامدهای آن، مجلهHarvard Business Review مطالعه‌ای را بر روی بیش از 2700 مدیر ترتیب داد. در این مطالعه، حدود 57 درصد از افرادی که به تازگی ترفیع گرفته بودند، اذعان داشتند که تصمیمات فعلی آن‌ها نسبت به شرایط مورد انتظارشان، پیچیده‌تر و سخت‌تر است. در بین اکثر مدیران، سه توجیه و بهانه متداول برای به تعویق انداختن تصمیم‌گیری‌های دشوار وجود دارد.
۱- ملاحظه شرایط دیگران
یکی از عوامل ناتوانی برخی از مدیران در اتخاذ تصمیم‌های دشوار، تصور دلسرد کردن دیگران است. این افراد معمولاً بیان می‌کنند که زیردستانشان به اندازه کافی از داشتن روحیه پایین رنج می‌برند؛ از این‌رو، تمایلی ندارند که با مطرح کردن مسائل دیگر به استرس آن‌ها بیفزایند. در چنین شرایطی، مدیران نمی‌خواهند که دیگران را دلسرد و مأیوس کنند و مشکل اصلی نیز همین موضوع است.
۲- متعهد بودن به دقت و کیفیت بالا
برای مدیرانی که با عدم قطعیت موجود در پیامدهای احتمالی تصمیم‌گیری‌های دشوار مشکل دارند، اضطراب ناشی از انتخاب گزینه‌های اشتباه می‌تواند طاقت‌فرسا باشد. این مدیران سعی دارند با ارزیابی داده‌های بیشتر و جستجوی گزینه‌های دیگر، نتایج تصمیم‌های خود را با قطعیت بیشتری تعیین کنند. چنین رویکردی نه تنها کارساز نخواهد بود بلکه منطق آن‌ها را نزد کارکنانشان زیر سؤال می‌برد. در واقع، تصمیم‌گیری با داده‌های ناقص، وظیفه یک مدیر اجرایی است. این مدیران باید توجه داشته باشند که در برخی از موارد تا هنگامی که یک تصمیم اجرا نشود، نمی‌توان به درست بودن آن پی برد. کارکنان با مشاهده این رفتار مدیران یاد می‌گیرند که باید به هر قیمتی، از اشتباهات احتمالی دوری کنند و برای جستجوی گزینه مناسب در مقابل انجام کار درست ارزش بیشتری قائل شوند.
۳- رعایت عدالت و انصاف
احتمالاً شما نیز خبرهایی راجع به رفتار نامناسب برخی از مدیران و انتظارات غیر منصفانه آن‌ها از کارکنان خود شنیده‌اید. در برخی از شرکت‌ها برای جلوگیری از چنین رفتارهایی، مدیران توسط کارکنان خود ارزشیابی می‌شوند. امتیازات به دست آمده در این ارزشیابی‌ها، در میزان پاداش آن‌ها تأثیرگذار خواهد بود. از این‌رو، یکی از دغدغه‌های مدیران، ذهنیت کارکنانشان راجع رعایت انصاف و عدالت در محیط کاری است. این مشکل اغلب در محیط‌هایی به چشم می‌آید که برای تمامی افراد با هر عملکردی پاداش مشارکت در نظر گرفته می‌شود. این کار از یک تصور غلط نشات می‌گیرد؛ مدیر تصور می‌کند که اگر کارکنان خود را بر اساس عملکردشان مورد تقدیر قرار دهد، تمامی افراد به طور یکسان مورد احترام واقع نشده‌اند. مدیران به بهانه رعایت انصاف و عدالت، از اتخاذ تصمیم‌های دشواری که باعث ایجاد تمایز بین کارکنان قوی و متوسط می‌شود، اجتناب می‌کنند. متاسفانه در برخی از موارد، مدیران در قبال کارکنان ضعیف نیز هیچ اقدامی انجام نمی‌دهند.